Monday, December 22, 2008

உருளைக்கிழங்கு புளிக்குழம்பு

கத்தரிக்காய், வெண்டைக்காய், முருங்கைக்காய், பாகற்காய்ன்னு பல காய்களை வச்சு புளிக்குழம்பு செய்திருப்பீங்க. புதுசா, இந்த உருளைக்கிழங்கு புளிக்குழம்பையும் செய்து பார்த்தீங்கன்னா கட்டாயம் பிடிச்சுப்போகும் உங்களுக்கு.

இவையெல்லாம் வேண்டும்...

உருளைக்கிழங்கு - 1 பெரியதாக

சிறிய வெங்காயம் - 5 அல்லது 6

புளி - எலுமிச்சை அளவு

வத்தல் தூள் - 1 டீ ஸ்பூன்

மல்லித்தூள் -2 டீ ஸ்பூன்

சாம்பார்ப்பொடி - 1 டீ ஸ்பூன்

மஞ்சள் பொடி - 1/2 டீஸ்பூன்

உப்பு - தேவைக்கேற்ப

வெல்லம் - பாக்கு அளவு

தாளிக்க...

எண்ணெய் - தேவையான அளவுக்கு

கடுகு, வெந்தயம் _ தலா 1/2 ஸ்பூன்

கடலைப் பருப்பு - 1 டீ ஸ்பூன்

கறிவேப்பிலை - சிறிது

இதுபோலச் செய்யணும்...

சிறிய வெங்காயத்தை நறுக்கிக்கொள்ளவும். உருளைக்கிழங்கை விரல் அளவு துண்டுகளாக (ஃபிங்கர் சிப்ஸுக்கு நறுக்குவதைவிட கொஞ்சம் பருமனாக)நறுக்கிக்கொள்ளவும்.புளியைக் கரைத்து அதனுடன் மஞ்சள்பொடி, வத்தல், மல்லித்தூள், சாம்பார்ப்பொடி எல்லாவற்றையும் சேர்த்து கரைத்துக்கொள்ளவும்.

வாணலியில் எண்ணெய் விட்டு,கடலைப்பருப்பு, வெந்தயம், கடுகு, கறிவேப்பிலை சேர்த்து தாளித்துக்கொள்ளவும். இதில் பொடியாக நறுக்கிய சின்ன வெங்காயத்தைச் சேர்த்து வதக்கவும். வதங்கியதும் நறுக்கிய உருளைக்கிழங்கையும் சேர்த்து வதக்கவும். கிழங்கு வதங்கியதும் கரைத்துவைத்த புளி,மசாலாக் கரைசலை ஊற்றிக் கொதிக்க விடவும். எடுத்துவைத்திருக்கும் வெல்லத்தைச் சேர்த்து, எண்ணெய் பிரிந்து குழம்பு சற்று கெட்டியானதும் இறக்கவும்.

தேவையென்றால், கடைசியில் சிறிது தேங்காய்ப்பால் சேர்த்துக் கொதிக்கவிட்டும் இறக்கலாம்.

Wednesday, December 17, 2008

அமீரகத் தலைநகரில் அழகின் ஆலயம் - 2

மசூதியின் தரைப்பரப்பெங்கும் வண்ணமயமான அழகு. பலவண்ண சிறுசிறு மார்பிள் கற்களைச் சேர்த்து தரையெங்கும் அமைத்திருந்த பூக்களும் இலைகளும் மிகவும் அழகாக இருந்தது.

அவற்றில் சில இதோ...






மசூதியைச் சுற்றி வருகையில் ஒவ்வொருபுறமும் ஒவ்வொரு அழகாய்த் தெரிந்தது. ஆனால்,சில இடங்களில், இன்னமும் பணிகள் முழுமையடையாமலும் தென்பட்டது....



நீரில் பிரதிபலிக்கும் நெடிய தூண்களின் அழகு...



மசூதியின் உயர்ந்த கோபுர அமைப்பில் ஒன்றும் அருகில் நிலாவும்...



வி.ஐ.பி க்களுக்கான சிறப்பு வாயில்...



மசூதியின் உட்புறச் சுற்றுப்பாதை...



மசூதிக்கு வெளியே, இன்னொரு சிறிய மசூதியில் மன்னர் ஷேக் செய்யத் அவர்களை அடக்கம் செய்த இடம் உள்ளது. இங்கே புகைப்படம் எடுப்பது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.அதனால் தொலைவிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட அந்த மசூதியின் புகைப்படம்...



மாபெரும் கனவுகளுடன், அமீரகத்தின் வளர்ச்சிக்கு வித்திட்ட மன்னர் ஷேக் செய்யத் அவர்களின் நினைவிடத்தையும் தரிசித்துவிட்டு அபுதாபி நகரத்திற்குப் புறப்பட்டோம்.

அமீரகத் தலைநகரில் அழகின் ஆலயம் - 1

அபுதாபி நகருக்குள் நுழையுமுன்னதாகவே சாலைவழியில் கண்ணைக் கவரும் அபுதாபியின் கிராண்ட் மாஸ்க் ( Grand Mosque)எனப்படும் ஷேக் செய்யத் மசூதியைப் பலமுறை காரில் இருந்தே பார்த்துக்கொண்டு சென்றதுண்டு.

இதோ,தொலைவிலிருந்து...



சமீபத்திய விடுமுறையின்போது அதை அருகில் போய் பார்த்து ரசிக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. சும்மா சொல்லக்கூடாது போங்க...ஓவ்வொரு கல்லிலும் கலைநயமும் காசின் நயமும் நல்லாவே தெரியுது.

கொஞ்சம் அருகிலிருந்து...



கிட்டத்தட்ட 22,000 சதுரமீட்டர் பரப்பில், 30,000 பேர் ஒரே நேரத்தில் தொழுகை நடத்தும் அளவுக்கு மிகப்பெரியதாக அமைந்துள்ளது மசூதி. 70 மீட்டர் உயரமுள்ள நான்கு கோபுர அமைப்புகளுடன் மிகப் பிரம்மாண்டமாய் அமைந்திருக்கும் இந்த மசூதியின் அருகிலேயே, இம்மசூதியைக் கட்டிய ஷேக் செய்யத் பின் சுல்தான் அல் நஹ்யான் அவர்களின் உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

அழகிய இம்மசூதியை தொழுகை நேரங்கள் தவிர மற்றெல்லா நேரத்திலும், பிற மதத்தவரும் சென்று பார்க்கலாம் என்று கூறினார்கள். நாங்கள் போனபோது வெளிநாட்டவர்கள்தான் அதிகம் தென்பட்டனர்.



மின்னொளியில் மசூதியின் தோற்றம்...




நுழைவாயிலில் தென்பட்ட பூவேலைப்பாடுகள்...



உட்புற நுழைவாயிலொன்று...



உள்ளே நுழைந்ததும் கண்ணைக்கவர்ந்த அழகிய தூண்கள்...
அரபு நாட்டின் அடையாளமான ஈச்சமரத்தைப் போன்று இந்தத் தூண்கள் அமைக்கப்பட்டிருப்பதாகச் சொன்னார்கள். ஆனால், எனக்கென்னவோ தூணின் மீது தாமரையைக் கவிழ்த்துவைத்ததுபோலத் தெரிந்தது.நீங்களே பாருங்களேன்...



அரபி வாசகங்களுடன் உட்புறச் சன்னல்கள்...



விதானத்தில் தெரிந்த சித்திரவேலைப்பாடுகள்...



ஒளியின் உபயத்தால் தங்கமாக மின்னும் விதானம்...

Saturday, November 29, 2008

என்ன செய்யப்போகிறோம்?


புயல் கடந்த பூமியாய் மும்பை மாநகரம்...அயராது பணியாற்றும் பாதுகாப்புப்படையினர்...அழுகையும் துயரமும் கண்டு, அழியாத சினம்கொண்டிருக்கும் மாநகரமக்கள்...தொலைக்காட்சியின்முன் அமர்ந்து இந்திய அரசியல்வாதிகளைச் சபித்தபடி இயலாமையுடன் தவிக்கும் பொதுஜனம்...

அறுபதுமணிநேரப் போராட்டம் ஒருவழியாக முடிவுக்கு வந்திருக்கிறது.
கலையழகும் கலகலப்பும் நிறைந்திருந்த இடங்களில் இன்று கொழுந்துவிட்டெரியும் கோரநெருப்பு. சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட இந்தியர்கள் மற்றும் சுற்றிப்பார்க்க வந்த மற்ற நாட்டுமக்களின் மனித உடலங்கள்.அன்னை தந்தையென அனைவரையும் இழந்துவிட்டு, தன்னுடைய பிறந்தநாளன்று அனாதையாக்கப்பட்டு அலறியழும் இஸ்ரேலியக் குழந்தை...பார்க்கப்பார்க்க மனசு தவித்துப்போகிறது.

இனி, என்ன செய்தால் இந்தக் கொடுமைகள் தீரும்? எங்கும் பரவும் தீவிரவாதத்தின் பிடியிலிருந்து எப்படி நம்முடைய நாட்டை மீட்கப்போகிறோம். போதும்...போதும்...இதுவரை கண்டதெல்லாம் போதும். இனியேனும் விழித்தெழுவோம்.அன்னை பூமியை அழிவிலிருந்து காக்க இனியாவது யோசிப்போம்!

Monday, November 17, 2008

ஐயோ...அப்பா...ஐயப்பா!




வரமளிப்பதில் வள்ளலான ஈசனுக்கு அன்றைக்கும் ஒரு தர்மசங்கடம் ஏற்பட்டது. பஸ்மாசுரனின் தவத்தில் மகிழ்ந்து, அதை மெச்சிய சிவபெருமான், அவன் யார் தலையில் கை வைத்தாலும் அவர்கள் எரிந்து சாம்பலாகி விடுவார்கள் என்று வரமளித்த கையோடு, வரத்தைச் சோதிக்க வரமளித்த சிவனையே முதலாவதாகத் தேர்ந்தெடுத்தான் பஸ்மாசுரன்.

ஆலகாலமுண்ட சிவனுக்கே அவன் செயலைக் கண்டு அச்சம் வர, அரவணைப் பெருமானைத் துணைக்கழைத்தார் சிவபெருமான். செய்வது என்னவென்றறியாது சினம் கொண்டு சிவனைத் தேடிய பஸ்மாசுரன் முன் அழகேயுருவான மோகினியாய்த் தோன்றினார் மேகவண்ணன்.

மின்னலிடை மோகினியின், கண்ணசைவில் மயங்கினான் அசுரன்.
தங்க நிற மங்கையவள் தன் தளிருடல் அசைத்து ஆடத்தொடங்க, மோகத்தில் அசுரனும் மகுடிக்கு மயங்கிய அரவம்போல ஆட ஆரம்பித்தான். ஆடலின் நடுவில் தலைமேல் கைவைத்து அபிநயித்த மோகினியைக் கண்டு, தானும் அதுபோல அபிநயிக்க, பேராசையால் பெற்ற வரத்தினால் தானே புகைந்து சாம்பலானான் பஸ்மாசுரன்.

அசுரனை மயக்கி அழிக்க, அச்சுதன் கொண்ட மோகினியின் உருவத்தில் அரவம் அணிந்த ஈசனும் மயங்கி அவள் கரமலர் பிடிக்க, அங்கே உருவானார் அரிகரபுத்திரனான ஐயப்பன்.

அழகே உருவான அக்குழந்தையைக் கண்டத்தில்(கழுத்தில்) ஒரு மணிமாலையுடன், காட்டில் ஒரு மரத்தடியில் வைத்து, அங்கே வேட்டையாடவந்த பந்தளமன்னனின் காதில் குழந்தையின் அழுகுரல் கேட்கச்செய்தனர் கடவுளர் இருவரும்.
அதுவரை பிள்ளைப்பேறில்லாதிருந்த பந்தள மன்னனும், பசித்திருந்தவன் முன் அமுதமே கிடைத்தாற்போல, பெறற்கரிய அப்பிள்ளையை எடுத்துக்கொண்டு அரண்மனை சென்றான். மணிகண்டன் எனப் பெயரிட்டு மகிமையோடு அப்பிள்ளையை வளர்த்துவந்தான் மன்னன் ராஜசேகரன்.

அப்போது, மன்னனின் மனைவியும் கருவுற்று மகனொருவனை ஈன்றெடுக்க, சொந்த மகனின் அரியணையை வந்த மகன் பறித்துவிடுவானோ என்ற அச்சம் எழுந்தது மன்னனின் மனைவிக்கு. அரண்மனை வைத்தியனின் உதவியுடன், ஆறாத வயிற்றுவலி வந்ததாய் நடித்த மன்னனின் மனைவி, வலிக்கு மருந்தாகப் புலிப்பால் கொண்டுவரும்படி அரிகர புத்திரனை ஆரண்யம் அனுப்பினாள்.

தாயின் நோய் தீர்க்க, தந்தை தடுத்தும் கேளாமல் கானகம் சென்ற ஐயப்பன், காட்டில் மகிஷி எனும் அரக்கியை வதம் செய்துவிட்டு, தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனே புலியாகவும், தேவர்களே புலிக்கூட்டமாகவும் மாற, புலியின்மேல் அமர்ந்தபடி அரண்மனைக்கு வந்தாராம் மணிகண்டன்.

புலியின்மேல் அமர்ந்துவந்த தன் புத்திரனை நோக்கி வியப்புக்கொண்ட பந்தளமன்னன்,
"என் மகனாய் வளர்ந்து என்னை மகிமை செய்த நீ யார்?"

என்று வினவினாராம்.

அதற்கு மணிகண்டன்,

"தந்தையே, தேவர்களை வதைத்துவந்த மகிஷி எனும் அரக்கி, சிவனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் பிறக்கும் மகனால்மட்டுமே தனக்கு அழிவு நேரிடவேண்டும் என்று படைப்புக்கடவுளாகிய பிரம்மாவிடம் பெருவரம் பெற்றிருந்தாள். வரம் பெற்ற கர்வத்தினால், அவள் செய்த இம்சை தாளாமல் தேவர்கள் சிவனிடமும், விஷ்ணுவிடமும் முறையிட, அவ்விருவர் அருளால் படைக்கப்பட்டவன் நான்"

என்னும் உண்மையை மன்னனுக்குச் சொன்னாராம்.

ஐயனின் பிறவிப்பெருமையை உணர்ந்த மன்னனும் மக்களும், பந்தளநாட்டின் அரியணையேற்கத் திருவுளம் கொள்ளுமாறு வேண்ட, பந்தள மன்னனிடம் தன் பிறவியின் நோக்கம் நிறைவேறிவிட்டதாகவும்,தான் கானகம் சென்று தவம் செய்யப்போவதாகவும் சொன்னாராம் மணிகண்டன்.

பிள்ளைப்பாசத்தினால் வருந்திய பந்தளமன்னன்,

"அன்போடு வளர்த்த நான் இனி எவ்வாறு உன்னைவந்து காண்பது?"

என்று ஐயனாகிய மகனை வினவினாராம்.

"கார்த்திகை மாதத்தில் மாலையணிந்து, நாற்பத்தொரு நாட்கள் நேர்த்தியாய் விரதமிருந்து என்னைக்காணவேண்டும் என்ற ஒருமித்த எண்ணத்துடன் வரும் யாரும், காடுமலை தாண்டிவந்து என்னைத் தரிசிக்கலாம்"

என்று மன்னனாகிய தந்தையிடம் சொன்னாராம் மணிகண்டன்.

பந்தள மன்னனும், ஆண்டுக்கொருமுறை மகனைக் காண, அவருக்குப் பிடித்தமானவற்றையெல்லாம் மூட்டையாகக் கட்டி, தலைச்சுமையாகச் சுமந்து, கல்லும் முள்ளும் காலிலே தைக்க, "ஐயோ, அப்பா" எனப் புலம்பியபடியே கானகம் தாண்டி, கடும்மலையேறிச் செல்வாராம். அதனாலேயே சபரிமலை வாசனுக்கு ஐயப்பன் என்று பெயர் வந்தது என்றும் செவிவழிக் கதையாகக் கூறுவர் மக்கள்.

நெய்த் தேங்காய் சுமந்து, ஐயனைக் காண, ஆண்டுதோறும் மக்கள் மாலையிடும் இப்புனிதமான கார்த்திகை மாதத்தில், அறிந்தும் அறியாமலும், தெரிந்தும் தெரியாமலும் செய்த பிழைகளைப் பொறுத்து, எங்களைக் காத்து ரட்சிக்க வேணுமென்று நாமும் அரிகரசுதனாகிய ஐயன் ஐயப்பனை வேண்டி வணங்குவோமாக.

Wednesday, November 12, 2008

பாரதம் படிக்கலாம் வாங்க...(5)

சத்தியவதியின் புத்திரர் இருவர்

சாந்தனு மன்னனுக்கும், மீனவப்பெண் சத்தியவதிக்கும் சித்திராங்கதன்,விசித்திரவீர்யன் என்று புத்திரர் இருவர் பிறந்தனர். மகன்கள் இருவர் பிறந்த சில வருடங்களிலேயே மன்னன் சாந்தனு மரணமடைய, இளவரசர்கள் இருவரும் சிறியவர்களாக இருந்த காரணத்தால் பீஷ்மரே நாட்டின் ஆட்சிப்பொறுப்பை கவனித்துவந்தார். சிலவருடங்களில் மன்னனின் மூத்தமகன் சித்திராங்கதன் அஸ்தினாபுரத்து அரியணையில் அமர்ந்தான்.

மிகுந்த பராக்கிரமத்துடன் ஆட்சிபுரிந்த சித்திராங்கதனைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட அதே பெயருடைய கந்தர்வ மன்னன் ஒருவன் போட்டியினால் எழுந்த பகையின் காரணமாய், தன் பெயரைக்கொண்ட அரசனுடன் போரிட்டு அவனைக் கொன்றான். தனக்கு வாரிசெதுவும் இல்லாமல் மன்னன் சித்திராங்கதன் மரணமடைய அவனுடைய சகோதரனான விசித்திரவீர்யன் அரியணையேறினான்.

அரியணையிலமர்ந்தாலும் வயதில் இளையவனாயிருந்த காரணத்தால், பீஷ்மரின் ஆலோசனைப்படியே விசித்திரவீர்யன் நாட்டைக் கவனித்துவந்தான். அரசனாயிருந்த தம்பிக்கு மணமுடித்துவைக்க ஆசைப்பட்டார் பீஷ்மர்.

காசி நாட்டு மன்னன், அழகில் சிறந்த தன் மகள்கள் மூவருக்கு சுயம்வரம் நடத்துவதை அறிந்து அங்கு சென்றார் பீஷ்மர். பீஷ்மரின் பிரம்மச்சரிய சபதத்தை அறிந்த அனைவரும்,

"மகா பிரம்மச்சாரியான இவர், தானும் ஒரு மணமகன் போல இங்கு வந்திருக்கிறாரே..."

என்று ஆச்சரியத்துடன் பேசிக்கொண்டார்கள்.

அப்போது பீஷ்மர்,

"காசி மன்னா, நான் என் சகோதரனான விசித்திரவீர்யனுக்காகவே இச்சுயம்வரத்தில் கலந்துகொண்டிருக்கிறேன். வழிவழியாக,காசி நாட்டு இளவரசிகளை அஸ்தினாபுர அரச குடும்பத்தினருக்குத்தான் இதுவரை மணமுடித்துக்கொடுப்பது வழக்கம். இந்த நெறிமுறையை மாற்றி நீங்கள் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் இந்த சுயம்வரத்தை நான் அனுமதிக்கமாட்டேன்"

என்றுகூறி,

அங்கே குழுமியிருந்த மன்னர் அனைவரையும் போரிட்டு வென்று இளவரசிகள் மூவரையும் அஸ்தினாபுரத்துக்குக் கொண்டுவந்தார்.

அம்பா, அம்பிகா, அம்பாலிகா என்ற அப்பெண்கள் மூவரில், மூத்தவளான இளவரசி அம்பா, தான் சௌபலநாட்டு மன்னன் சால்வனை சுயம்வரத்தில் கண்டு,மனப்பூர்வமாக அவனுக்கு மாலையிட விரும்பியதாகக் கூற, அவளை உரிய பாதுகப்புடன் சால்வனின் நாட்டுக்கு அனுப்பிவைத்துவிட்டு, அம்பிகாவையும், அம்பாலிகாவையும் தன் சகோதரன் விசித்திரவீர்யனுக்கு மணமுடித்துவைத்தார் பீஷ்மர்.

ஆனால், துரதிருஷ்டவசமாக, திருமணம் முடிந்த சிறிதுகாலத்திலேயே மன்னன் விசித்திரவீர்யனும் கொடிய காசநோயினால் மக்கட்செல்வம் இன்றி இறந்துபோனான். அன்னை சத்தியவதியோ வாரிசின்றிப்போன தன் வம்சத்தை நினைத்து வருத்தத்தில் ஆழ்ந்தாள்.

Tuesday, November 11, 2008

பாரதம் படிக்கலாம் வாங்க...(4)

தந்தைக்கு மணமுடித்த தனயன்!

அன்றும் வழக்கம்போல் காட்டில் வேட்டையாடச் சென்றான் மன்னன் சாந்தனு. நீண்டநேரம் வேட்டையாடிக் களைத்தவன் யமுனையாற்றின் கரைக்கு வந்தான். அப்போது அங்கே படகோட்டிக்கொண்டிருந்த கண்ணிற்கினிய மங்கை ஒருத்தியைக் கண்டான். கண்டதும் காதலுற்றான்.

மீனவப்பெண்ணான அவள்பெயர் சத்தியவதி என்பதை அறிந்துகொண்ட மன்னன், அவளின் தந்தையைச் சந்தித்துப்பேச ஆவல்கொண்டான். மங்கை அவளுடன் மன்னனும் வந்ததுகண்டு அப்பெண்ணின் தந்தையான மீனவர் தலைவன், மன்னனுக்கு பழங்களும் பாலும் தந்து பக்குவமாய் உபசரித்தான்.

உபசரிப்பில் மகிழ்ந்தமன்னன், மீனவன் மகளை மனைவியாக்கிக்கொள்ள நினைக்கும் தன் ஆசையைத் தெரிவித்தான். அது கேட்ட அப்பெண்ணின் தந்தையும் மனம் மகிழ்ந்தான். மன்னனை மருமகனாக அடைய மனம் கசக்குமா என்ன? தன் சம்மதத்தைத் தெரிவித்த பெண்ணின் தந்தையனவன், மன்னனிடம் ,

"மன்னா, என் மகளை உங்களுக்கு மணமுடித்துத்தர எனக்கு சம்மதமே. ஆனால், என் மகளுக்குப் பிறக்கும் மைந்தர்களே உங்களுக்குப்பின் அரியணை ஏறவேண்டும். இதற்கு நீங்கள் ஒத்துக்கொண்டால் என் மகளை மணமுடித்துத் தருவேன்" என்று கூற,

மணிமுடிக்குக் காத்திருக்கும் மகன் தேவவிரதனை நினைத்து உள்ளம் வருந்தியவனாக அரண்மனை திரும்பினான் மன்னன்.

மன்னனின் மனவருத்தத்திற்கும் முகவாட்டத்திற்கும் காரணம் புரியாத மைந்தன் தேவவிரதன், ஒற்றர்கள்மூலம் நடந்ததை அறிந்தான். தந்தையின் துயரம்போக்க, தானே மீனவர் தலைவனைச் சென்று சந்தித்தான். தந்தைக்கு அவர் மகளைத்தருமாறு தேவவிரதன் கூற, தன் விண்ணப்பத்தைத் தெரிவித்தான் மீனவர் தலைவன்.

தந்தையின் மகிழ்ச்சிக்காகத் தன் அரியணையை விட்டுத்தருவதாக உறுதியளித்த தேவவிரதனை நம்பாத மீனவர் தலைவன்,

" அரியணைப்பதவியை இளவரசனாகிய நீங்கள் விட்டுத் தந்தாலும், உங்களுக்குப் பிறக்கும் சந்ததியினர் விட்டுத் தருவார்களா?"

என்று வினா எழுப்ப, தந்தையின் விருப்பத்திற்காக, தான் வாழ்நாள் முழுவதும் பிரம்மச்சாரியாக வாழ்வேன் என்றும் விண்ணையும் மண்ணையும், வானகத்து தேவர்களையும் சாட்சியாகக்கொண்டு சபதம் செய்தான். செயற்கரிய சபதம் செய்த தேவவிரதனை மலர்மாரி பொழிந்து வாழ்த்தினர் தேவர்கள். "இன்றுமுதல் நீ பீஷ்மன் என்று அழைக்கப்படுவாய்" என்று அசரீரி எழுந்து அவனுக்கு ஆசியளித்தது. பீஷ்மன் என்ற பெயருக்கு 'பிறரால் செயற்கரிய செயல்களைச்(சபதம்) செய்து முடிப்பவன்' என்பது பொருளாகும்.

மகனின் சபதம் கேட்டு மனம் நெகிழ்ந்தான் சாந்தனு மன்னன். தன்னலம் துறந்த மகனைச் சிறப்பிக்க,

"நீ விரும்பி உயிர் நீத்தாலன்றி உன் உயிரை யாராலும் பறிக்க இயலாது"

என்ற மாபெரும் வரத்தை மகனுக்கு அளித்தான்.

பின்னர்,மகன் பீஷ்மரின் விருப்பப்படியே சத்தியவதியை மணந்துகொண்டு மனநிறைவோடு வாழ்ந்தான் மன்னன் சாந்தனு.

Monday, November 10, 2008

பாரதம் படிக்கலாம் வாங்க...(3)

தேவவிரதன் வந்தான்...

மன்னன் சாந்தனு அன்றும் வழக்கம்போல் கங்கைக்கரைக் காட்டில் வேட்டையாடச் சென்றிருந்தான். அப்போது கங்கையின் வெள்ளத்தைத் தன் அம்புகளால் அணைகட்டித் தடுத்திருந்த இளைஞனொருவனைக் கண்டான்.

"என்ன அற்புதமான திறமை" என்று அதிசயித்திருந்தவேளையில்,
கங்காதேவி மன்னன் முன் தோன்றினாள்.

"மன்னா, தங்களை அதிசயிக்கச்செய்தவன் வேறுயாருமல்ல... உங்கள் மகன் காங்கேயன் தான். கலைகளிற் சிறந்த இவன் தேவகுரு பிரஹஸ்பதியிடம் அரசியலையும், வசிஷ்டரிடம், வேதங்களையும், பரசுராமரிடம் வில்வித்தையையும் கற்றவன். இவனை வெல்ல யாருமிலாத அளவுக்கு நிகரில்லாதவனாக இவனை வளர்த்துள்ளேன்"

என்றுகூறித் தன் மகனை மன்னன் சாந்தனுவிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு மறைந்தாள் கங்காதேவி.

மகனைக் கண்டு மகிழ்ந்தான் சாந்தனு மன்னன். பேருவகையுடன் தன் மகனை அழைத்துக்கொண்டு அஸ்தினாபுரம் வந்தான். அருமை மகனுக்கு ஆளும் வழிவகைகளைக் கற்றுக்கொடுத்து அவனை நீதியும் நேர்மையும் உடையவனாக வளர்த்தான் மன்னன் சாந்தனு.

அன்னையைக் காணாத குறையைத் தவிர வேறெந்தக் குறையுமின்றி வளர்ந்தான் தேவவிரதன். அவனுடைய நற்பண்புகளால் மக்கள் மனதில் இடம்பெற்றான். உரிய பருவத்தில் தன் மகனை நாட்டின் இளவரசனாக அறிவித்தான் மன்னன் சாந்தனு.

Sunday, November 9, 2008

பாரதம் படிக்கலாம் வாங்க...(2)

அஷ்ட வசுக்களின் சாபவிமோசனம்

தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனின் உதவியாளர்களாக அஷ்டவசுக்கள் எனப்பட்ட எண்மர் இருந்தனர். தாரா, துருவன்,சோமன், ஆகாஷ்,அனலன், அனிலன்,பிரத்யுசன், பிரபாசன் என்ற அவர்கள் அனைவரும் ஒருமுறை மகரிஷி வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்திற்கு வந்தனர். அங்கே கேட்டதெல்லாம்தரும் காமதேனுவின் மகவான நந்தினி எனும் பசுவைக் கண்டு வியந்தனர்.

வசுக்களில் இளையவரான பிரபாசன் என்பவர்,

"துறவியான வசிஷ்ட முனிவருக்கு இந்த வரம்தரும் பசு எதற்கு?"

என்றுகூற, அதனை மற்றவர்களும் ஆமோதித்து, நந்தினிப்பசுவை தேவலோகத்திற்குக் கொண்டுசெல்ல முடிவுசெய்து அதனை ஆசிரமத்திலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் சென்றுவிட்டனர்.

வந்தார் வசிஷ்டர்... கொண்டார் கோபம்...

"அஷ்டவசுக்களும் பூவுலகில் மனிதர்களாகப் பிறக்கட்டும்"

என்று சாபமிட்டார்.
சாபமுற்றதை அறிந்து வசுக்கள் கலங்கி,

" மாதவ முனிவரே, எங்களை மன்னியுங்கள். அறியாமையால் பிழை செய்தோம். அதைப் பொறுத்தருளி, விமோசனம் தரவேண்டும்"

என்று அவர் பாதத்தில் விழுந்து வேண்டினார்கள்.

மனம் இரங்கிய முனிவர்,

"இந்தக் குற்றத்தைச் செய்யத்தூண்டிய காரணத்தால் பிரபாசனே இதற்குப் பொறுப்பாளனாகிறான். அதனால் அவன் பூவுலகில் நீண்டநாள் மனிதனாய் வாழவேண்டும். மற்ற எழுவரும் அவனுக்குத் துணை நின்றதால் பூவுலகில் பிறந்தவுடன் சாப விமோசனமடைவீர்கள்"

என்று அருள்புரிந்தார்.

சாபம் பெற்ற எண்மரும் கங்காதேவியிடம் வந்து, சாபமடைந்த எங்களுக்குத் தாயாகித் தயைபுரியவேண்டும் என்று வேண்டிட, கங்கையும் தாயாகி, மன்னன் சாந்தனுவின் குழந்தைகளாய்ப் பிறந்த எழுவரை நீரில் வீசிக்கொன்று, எட்டாம் குழந்தையாய்ப் பிறந்த பிரபாசனை இளைஞனாகும்வரை தானே வளர்க்கத் தன்னோடு அழைத்துச் சென்றாள்.

அஷ்ட வசுக்களின் ஆசை அவர்களை மனித உயிராகப் பிறக்கவைத்தது. கங்கையின் அருளால் அஷ்டவசுக்கள் சாபவிமோசனம் பெற்று மீண்டனர்.

Wednesday, November 5, 2008

பாரதம் படிக்கலாம் வாங்க...(1)

1.கங்கை கொண்டான் சாந்தனு
***************************************

விஸ்வாமித்திர முனிவருக்கும் மேனகைக்கும் பிறந்த மகளும், கண்வ முனிவரின் வளர்ப்பு மகளுமான சகுந்தலைக்கும் மன்னன் துஷ்யந்தனுக்கும்,பிறந்தவன் மாமன்னன் பரதன்.
அவனுடைய மாட்சிமை தாங்கிய பரதவம்சத்தில், பின்னர் வந்த மன்னன் பிரதீபனுக்கும் அவன் மனைவி சுனந்தாவுக்கும் மகனாகப் பிறந்தவன் மன்னன் சாந்தனு. அஸ்தினாபுர அரியணையிலமர்ந்து ஆட்சிசெய்துவந்த அவன் மிகுந்த அழகும், சிறந்த வீரமும், மேன்மையான குணங்களும் உடையவனாக விளங்கினான்.

மன்னன் சாந்தனு ஒருநாள் வேட்டைக்குச் செல்கையில், தாகம் அதிகரிக்கவே அருகிலிருந்த கங்கை நதியில் சென்று நீரருந்துகையில் அங்கே அழகே உருவான கன்னியொருத்தியைக்கண்டான்.கண்டதும் காதல் கொண்டான்.

"கண்ணிறைந்த பெண்ணழகியே, நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்?

என்று வினவிய அவன்,

"அஸ்தினாபுரத்தின் அரசனான என்னை மணம் செய்துகொள்ள சம்மதமா?"

என்று வினவினான்.

அதற்கு அந்தப்பெண்,

"அரசே, நான் யார் என்று கேட்காமலும், நான் செய்யும் செயல்களை ஏனென்று கேட்டுத் தடைசெய்யாமலும் இருக்க சம்மதமென்றால் நான் உங்களை மணப்பேன். தாங்கள் என் செயல்களைத் தடுத்தால் நான் அப்பொழுதே உங்களைவிட்டு விலகிவிடுவேன்"

என்றும் கூறினாள். மன்னன் சாந்தனுவும் அதற்கு மனப்பூர்வமாய் சம்மதித்து அவளை கந்தர்வ விவாகம் புரிந்து அரண்மனைக்கு அழைத்துவந்தான்.

மணவாழ்க்கை மகிழ்ச்சியோடு செல்ல,மன்னனின் மனைவிக்கு ஆண் மகவொன்று பிறந்தது. குழந்தை பிறந்த குதூகலச் செய்தி கேட்டு, தன் மனைவியைக் காணவந்த சாந்தனு, பிறந்த குழந்தையைத் தன் மனைவி கங்கையாற்றில் வீசிக் கொன்றதைக் கண்டான். கண்ட காட்சியினால் அதிர்ச்சியும், ஆத்திரமும் அடைந்த மன்னன் தான் தன் மனைவிக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதி நினைவுக்குவர, அவளிடம் ஏதும் கேளாமல் அமைதி காத்தான்.

இந்நிலையில் மன்னன் மனைவி மறுபடியும் தாய்மையுற்றாள். சென்றமுறைபோல் இனியும் செய்யமாட்டாள் என எண்ணி மன்னன் மகிழ்ந்திருந்தவேளையில், தான் பெற்ற இரண்டாவது குழந்தையையும் ஆற்றில் வீசிக் கொன்றாள் அவள். துயரத்தின் பிடியில் சிக்கித்தவித்தான் மன்னன் சாந்தனு. ஆனாலும், கொடுத்த வாக்குறுதியை மீறக்கூடாது என்பதற்காக வாய்மூடி மௌனித்திருந்தான்.

தொடர்ச்சியாய்ப் பிறந்த ஏழு குழந்தைகளையும் நீரில் வீசிக் கொன்றதைக் கண்டு சோகத்தில் ஆழ்ந்த அஸ்தினாபுரத்து அரசன், எட்டாவது குழந்தை பிறந்ததும் அதனை எடுத்துக்கொண்டு அவள் ஆற்றிற்குச் செல்கையில், குழந்தையில் அழகிலும், பிள்ளைப் பாசத்திலும், தனக்கொரு வாரிசு வேண்டுமே என்ற பரிதவிப்பிலும் துவண்டவனாய்,

" இரக்கமே இல்லாமல் பெற்ற குழந்தைகளைக் கொல்கிறாயே, நீ யார்? ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?"

என்று மனம் பொறுக்காமல் அவளிடம் வினவினான்.

தான் கொடுத்த வாக்குறுதியை மன்னன் மீறி மன்னன் கேள்வியெழுப்பவே,

"மன்னா,நான் யாரென்று சொல்கிறேன், ஆனால் உங்கள் வாக்குறுதியை மீறியதால் இனியும் என்னால் உங்களுடன் வாழ இயலாது"

என்று கூறிய அப்பெண்,

"நான் தேவலோகத்திலிருந்து சாபம் தீர வந்த கங்காதேவி"

என்று கூறி, தன் முற்பிறப்புப்பற்றி மன்னனுக்குச் சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.

"முன்னொரு பிறவியில், தேவர் சபையில் கங்காதேவியாகிய நான் நடனமாடுகையில் என் ஆடை சற்றே விலகியதைக் கண்டு அனைவரும் நிலம்நோக்க,அப்போது மகாபிஷக் எனும் பெயரில் மன்னனாய்ப் பிறந்திருந்த நீங்கள் என் அழகில் மயங்கி எனைப் பார்த்து ரசிக்க, பிரம்மதேவன் இட்ட சாபத்தின் பலனாகத்தான் நாமிருவரும் கணவன் மனைவியாக இப்பிறவியடைந்தோம்"

என்று கூறினாள்.

"நமக்குப் பிறந்த இக் குழந்தைகள் எண்மரும் சாப விமோசனத்துக்காக என் வயிற்றில் பிறந்த அஷ்ட வசுக்கள் ஆவர். நமக்குப் பிறந்த இந்த எட்டாவது குழந்தையை நான் சிலகாலம் வளர்த்து பின்னர் உங்களிடம் ஒப்படைப்பேன்"

என்றும் கூறி, மன்னன் சாந்தனுவை விட்டு விலகி தேவலோகம் சென்றாள் கங்காதேவி.

பாரதம் படிக்கலாம் வாங்க...

மகாபாரதம் என் பார்வையில்...
************************************
பாரத நாட்டின் பெருமைமிகு இதிகாசங்கள் இரண்டினுள் மகாபாரதமும் ஒன்று. வியாச முனிவர் வாய்மொழியாய் உரைக்க, விநாயகப்பெருமானே தன் தந்தத்தை எழுதுகோலாக்கி இந்நூலை எழுதியதாகக் கூறப்படும் புராணக்கதை இந்நூலின் பெருமைக்கு எடுத்துக்காட்டாகும்.

பாரத நாட்டிற்குப் பெயரையும் புகழையும் பெற்றுத்தந்த மன்னன் பரதனின் வம்சத்தில் எழுந்த போட்டியும் பொறாமையும், சூழ்ச்சியும் அதை வென்ற தர்மமும் ஆகிய அனைத்தையும் விளங்கக்கூறும் வாழ்க்கைக் காப்பியம் இது.

இமயம் முதல் குமரி வரை அனைத்து மக்களாலும் போற்றப்படும் இந்த இதிகாசம், வாழ்க்கைக்கான அறவழியை எடுத்துரைப்பதுடன், பார்த்தனுக்கு உபதேசம் செய்த கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் வாயிலாக பகவத்கீதையையும் நமக்குப் போதிக்கிறது.

நாளைய பாரதத்தின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களாகிய குழந்தைகளுக்கும், கதையின் சாராம்சம் தெரிந்தும், ஏனைய விஷயங்கள் தெரியாத என்னைப் போன்ற சில பெரியவர்களுக்கும் நம் பண்டைய பாரதத்தின் பாரம்பரியத்தை அறிய வைக்கும் நோக்குடன், நான் படித்ததைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் நோக்கில் எழுந்த சிறு முயற்சியே இந்த மகாபாரத நெடுங்கதையின் எளிமையான வடிவம்.

பாரதக்கதையின் பெருமைகள்
**************************************

பழம்பெருமைகள் நிறைந்த நம் பாரதநாடு முனிவரும் அறிஞர்களும் பிறந்த புண்ணியபூமி. வேதங்களும் வித்தைகளும் புரிந்த சித்தர்கள் வாழ்ந்த பூமி. பாரத மக்கள் அனைவரும் போற்றும் நால்வேதங்களாகிய ரிக், யஜூர், சாம,அதர்வண வேதங்களுக்கு அடுத்தபடியாக ஐந்தாம் வேதம் எனப்படுமளவுக்கு பெருமைபெற்றது மகாபாரதக்காப்பியம்.

மகாபாரதக்கதை எண்ணிலாத கிளைக்கதைகளைத் தன்னகத்தே கொண்டது. இந்நூலில் கூறப்படாத நீதிக்கருத்துக்கள் எதுவுமே இல்லையெனுமளவுக்கு கதையின் தொடக்கமுதல் இறுதிவரை மனிதவாழ்விற்கான நியதிகள் நிறைந்துகாணப்படுகிறது. முழுக்கமுழுக்க இறை உபதேசமான பகவத்கீதை பாரதக்கதையின் மகுடம் எனலாம். பாரதக்கதையில் சொல்லப்படாத மனித குணங்களே இல்லையெனுமளவுக்கு இன்றைய வாழ்க்கையிலும் எந்த ஒரு மனிதனையும் சித்தரிக்கக்கூடிய கதைமாந்தர்களை நாம் பாரதக்கதையில் காணமுடியும்.

தந்தைக்காகவே தன்னலம் துறந்த பீஷ்மரையும், நட்புக்காக உயிரையும் கொடுத்த கர்ணனையும், பொறாமைக் குணத்தினால் பெருமையை இழந்த துரியோதனையும், தருமமே தன்னுருவாக வாழ்ந்த தர்மனையும், போர்முனையில் பாசத்தால் கலங்கி நின்ற அருச்சுனனையும், பதிபக்தியினால் கணவனுக்கு இல்லாத பார்வை தனக்கும் வேண்டாமென, கண்ணைக் கட்டிக்கொண்டே வாழ்ந்த காந்தாரியையும் இந்தக்காப்பியத்தில் காணலாம்.

பராசர முனிவரின் புதல்வனான வியாசரால் சொல்லப்பட்ட பாரதம், தும்பிக்கையோனால் கம்பீரமாக தேவமொழியான சமஸ்கிருதத்தில் எழுதப்பட்டு, அக்கதை வியாசரால் அவரது புத்திரர் சுகருக்கு சொல்லப்பட்டு, தேவலோக சஞ்சாரியான நாரதமுனிவர் அந்நூலைக்கற்று தேவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தியதாகக் கூறுவர். தேவர்களின் காப்பியம் மனிதர்களை அடைந்து, பிற்காலத்தில் வில்லிப்புத்தூர் ஆழ்வாரால் வில்லிபாரதமாகவும், ராஜாஜி அவர்களால் வியாசர் விருந்தாகவும் படைக்கப்பட்டது. எட்டையபுரத்துக் கவிஞன் இந்நூலின் ஒருபகுதியைப் பாஞ்சாலியின் சபதம் என்றபெயரில் மக்களுக்குக் கொடுத்தார்.

இத்தனை பெருமைகள் நிறைந்த, கடவுளும் மனிதனாகிக் கலந்து வாழ்ந்த காப்பியத்தின் பெருமைகள் உலகுள்ளவரைக்கும் நிலைக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

கண்ணிலே நீரெதற்கு...

பெண்ணாகப் பிறந்ததற்குப் பெருமைகொள்ள வேணுமென்று ஒன்றிரண்டு பேர் இங்கே சொல்லிக் கொள்கிறோம். ஆனால்,எண்ணிலாத சோகங்கள் பல ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குள்ளும் ஊடாடும் நிஜம் பலருக்குப் புரிவதில்லையென்றே தோன்றுகிறது.

நேற்று, மாலை நேர வாக்கிங் போகையில், வழியில் மூச்சிரைக்க நடந்துவந்த சீதா சொன்ன வார்த்தைகள் இன்னும் மண்டைக்குள் குடைந்துகொண்டேயிருக்கிறது.

"வீட்டிலே காலை தொடங்கி அத்தனை வேலையையும் இழுத்துப்போட்டுத்தான் செய்யிறேன். ஆனாலும் பாழாப்போன உடம்பு பெருத்துட்டுப்போகுது. நல்லதா உடுத்திட்டு, என்னங்க நல்லாயிருக்கான்னு கேட்டா, "உரலுக்கு உறைபோட்டாமாதிரி ஓஹோன்னு இருக்குது" ன்னு சொல்றார்" என்று சீதா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாலும், அந்த வார்த்தைகளில் தென்பட்ட வலி எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சது.

அடுத்து சீதா சொன்ன விஷயத்தைக் கேள்விப்பட்டபோது, இப்படியும் சிலர் இன்னும் இருக்காங்களா என்ற எண்ணம் என்னையும் மீறி எழுந்தது.

"ஊரிலேருந்து என்னோட மாமா நேத்து போன் பண்ணினார். அம்மாவுக்கு கர்ப்பப்பை ஆப்பரேஷன் என்று. ஆனா, அம்மா எப்படியிருக்கேன்னு ஒரு வார்த்தை என்னால் போன் பண்ணிக் கேட்க முடியல. கல்யாணம் முடிஞ்சு ஆறு வருஷம் ஆச்சு. ஆனா, தலைதீபாவளிக்கு முறையாக அழைத்து சீர் செய்யலேன்னு என் மாமியார் கோபிக்க, அன்றைக்கு வந்த மனக்கசப்பு.

இன்றுவரை என் வீட்டுக்காரர் என் அம்மாவீட்டுக்கு வருவதில்லை.
ஊருக்குப் போகையில் என் அப்பா அம்மா என்னைப் பார்க்க வந்ந்தாலும் அவங்ககிட்ட முகம்கொடுத்துப் பேசுறதில்லை. இங்கேயிருந்து போனிலும் பேசக்கூடாதுன்னு உத்தரவு" என்று கண்கலங்கிச் சொல்ல,
"ஏன் சீதா,நீங்க வெளியேயிருந்து அவருக்குத் தெரியாமலாவது பேசியிருக்கலாமே" என்று நான் தயங்கியபடியே கேட்டதற்கு,

"அவருக்குப் பயந்து பயந்து திருட்டுத்தனமா வெளியேயிருந்து பேசி எனக்கு என்ன மன நிம்மதி கிடைக்கும் சொல்லுங்க.படிச்ச படிப்புக்கு ஏதோ ஒரு வேலைபார்க்க அனூமதிச்சாக்கூட அதைக்கொண்டு அதிகாரமா செலவு செய்யலாம். இப்ப,பெரிய்ய கம்பெனியோட மேனேஜர் பொண்டாட்டிங்கற ஒரு வீண் அந்தஸ்துவேற. ஆக, எல்லாத்துக்கும் அவர் கையை எதிர்பார்க்கவேண்டியிருக்கு. என்னவோ,குழந்தைங்களுக்காக எல்லாத்தையும் பொறுத்துட்டு ஜடமா வாழவேண்டியிருக்குது" என்று விரக்தியுடன் சொன்னபோது,மனசு கனத்துத்தான் போனது.

எத்தனை பாரதிகள் பிறந்துவந்தாலும் இப்படிப்பட்டகல்மனசு கொண்ட சிலரைத் திருத்தவே முடியாதோ என்றுதான் எண்ணத்தோன்றியது.

Monday, October 27, 2008

தித்திக்கும் தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்!



தீமைகள் தொலைந்து, நன்மையே பெருகி,

அத்தனை இல்லங்களிலும் தித்திப்பு

நிறைந்திட இனிய தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்!

Thursday, October 23, 2008

தீபாவளி ஸ்பெஷல் - முந்திரிக்கொத்து

தீபாவளி வந்தாலே பத்துநாளைக்கு முன்பாகவே பட்சணங்கள் செய்து, டப்பாக்களில் சேகரித்துவைக்கத் தொடங்கிவிடுவார்கள்.பக்குவமாய் அரைத்து, சுத்தமாகப் பாகுவைத்து, சுகாதாரமான எண்ணெயில் பொரித்தெடுத்து, அன்பும் ஆரோக்கியமுமாய் செய்யப்பட்ட அன்றைய பலகாரங்களின் சுவை, இன்று கலர்கலராக, ரகம்ரகமாகக் கடைகளில் நாம் வாங்கி உண்ணும் தின்பண்டங்களில் இருக்குமா என்பது சந்தேகத்திற்குரிய விஷயமே.

சிறுவயதில் அம்மா பலகாரம் செய்துவைத்தாலே அடுக்களையைச் சுற்றி குட்டிப்பூனைகளாட்டம் வளையவந்ததை மறக்கமுடியுமா என்ன? இந்த தீபாவளிக்கு எளிமையான இந்தப் பாரம்பரிய இனிப்பைச் செய்து நீங்களும் உங்க குடும்பத்தை அசத்துங்க :)

சிறுசிறு பயற்றமாவு உருண்டைகளை, இரண்டிரண்டாகவோ அல்லது மூன்றுமூன்றாகவோ மாவில் தோய்த்துப் பொரித்தெடுக்கும்போது, பார்ப்பதற்கு திராட்சைக்கொத்துபோல் தோன்றுவதால் இதற்கு இந்தப்பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள்.

தேவையான பொருட்கள்

பாசிப்பயறு - 200 கிராம்
வெல்லம் - 200 கிராம்
மைதா மாவு - 200 கிராம்
ஏலக்காய் - 3
உப்பு - சிறிதளவு
எண்ணெய் -பொரிப்பதற்கு

செய்முறை:

பாசிப்பயற்றை வாசனை வரும்வரை வெறும் வாணலியில் வறுத்துக்கொள்ளவும். ஆறியதும் மிக்ஸியில் கரகரப்பாகப் பொடி செய்துகொள்ளவேண்டும். வெல்லத்தை நீரில் கரைத்து வடிகட்டி, அத்துடன் ஏலக்காய்களைப் பொடிசெய்து போட்டு, லேசாக கரண்டியில் ஒட்டக்கூடிய பதத்தில் பாகு காய்ச்சிக்கொள்ளவும். பாகில், அரைத்த பயற்றமாவைப் போட்டுக் கிளறி சிறுசிறு எலுமிச்சை வடிவில் உருட்டிக்கொள்ளவும். உருண்டைகள் சூடு ஆறியதும், மைதாமாவை சிறிது உப்பு சேர்த்து, தோசை மாவுக்குக் கரைப்பதைவிட சற்று நீர்க்கவே கரைத்து, அந்தமாவில் இரண்டு அல்லது மூன்று உருண்டைகளாகச் சேர்த்து முக்கியெடுத்து சூடான எண்ணெயில் மொறுமொறுப்பாகப் பொரித்தெடுக்கவேண்டும்.

மிகச் சுவையான இந்த இனிப்புப் பலகாரம் குழந்தைகளுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். இதை ஒருவாரம்வரை வைத்திருந்து சாப்பிடலாம்.

Wednesday, October 22, 2008

பாலைவனப் பசுஞ்சோலை நகரம் அல்அய்ன்

ரமதான்( நம்ம ஊரில் ரம்ஜான்) விடுமுறைக்காலம்...வேலை வேலையென்று தேனிகளாய்த் திரிந்த மக்கள் கொஞ்சம் ஓய்வாய் உல்லாசம்தேடி நிமிரும் காலம். ஐக்கிய அரபுக்குடியரசின் அத்தனை சுற்றுலாத்தலங்களும் அநேகமாய் நிரம்பி வழியும் நேரம். முதல்நாள் முழுக்க மணக்க மணக்க ரமதான் பிரியாணி சாப்பிட்டுவிட்டு அடுத்தநாள் விடுமுறையை அபுதாபியின் ஒருபகுதியான அல் அய்னில்(Al Ain) கழிக்கலாமென்று புறப்பட்டோம்.

இதோ,தூரத் தெரியும் மலைத்தொடரின் கோலம்...



நகருக்குள் நுழைகையில் நம்மை வரவேற்கும் பாரம்பரிய தேநீர் ஜாடியின் அமைப்பு...



நேரம் குறைவாக இருந்தபடியால் அங்குள்ள பாலைவனச் சோலைகளுக்குள் நுழைந்து சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு, திரும்பிவந்து அங்குள்ள பூங்கா ஒன்றில் அமர்ந்தோம்.குழந்தைகளின் விளையாட்டுக்கு ஏற்றதாக இருந்தது பூங்கா.

இதோ, அதன் வாயிலில்...
அல் ஃபோஹ் பூங்கா...முதல் எழுத்தைக் காணவில்லை.



பூங்காவின் நுழைவாயில்...



எங்கே திரும்பினாலும் அழகிய பசுமை. வெயில் சாயும் வேளையின் இதமான காற்று. பறந்து திரிந்த பறவைகளின் மெல்லிசை. பூத்துச்சிரித்த மலர்களின் புன்னகையென மொத்தத்தில் பூங்காவின் அத்தனை திசையிலும் அழகு படர்ந்திருந்தது.



இதோ,செயற்கையாய் அழகுற அமைக்கப்பட்ட இயற்கை ஓவியங்கள்...



Sunday, June 8, 2008

அன்று பெய்த மழை!!!



கோடையில் ஒருநாள், நம்ம ஊர்க்காரத் தம்பி ஒருத்தர், "அக்கா,எங்க ஊர்ல அட்டகாசமா
மழை பெய்யுது...அடிக்கிற மழையில் ஆட்டம் போட்டுட்டு இப்பத்தான் வந்தேன்" என்று சந்தோஷம் கொப்பளிக்கச் சொன்னதும் அப்பளத்தை வெளியில் வச்சா அப்படியே பொரியக்கூடிய பாலைவனத்தில் வாழும் எனக்கு ஏக்கமும் ஆத்திரமும் எக்கச்சக்கமா வந்தது.

முதல்துளி விழப்பார்த்ததும் முகத்தை அண்ணாந்து நின்று, மறுதுளியை முகத்தில் வாங்கிய வசந்த காலமெல்லாம் கனவாகத்தான் போச்சு இப்போ...முற்றத்து மழைத்துளியில் பக்கத்து ஸ்நேகிதங்களுடன் தட்டாமாலை சுற்றியபடியே,

மழைவருது, மழைவருது
நெல் அள்ளுங்க
முக்காப்படி அரிசிபோட்டு
முறுக்கு சுடுங்க
தஞ்சாவூரு மாமனுக்கு
கொஞ்சம் குடுங்க
சும்மா வார மாமனுக்கு
சூடு போடுங்க

என்று சிரித்தபடி, பாடிக்கொண்டே நனைந்து மகிழ்ந்த காலமெல்லாம் கண்ணில் கலர் கலராய் விரிந்தது.

மழை, மண்ணுக்கும், மரம்செடி கொடிகளுக்கும், அத்தோடு மனுஷ மனசுக்கும்கூட உற்சாகம் தரும் விஷயமல்லவா... காயப்போட்ட துணிகளையும், காய்ந்துகொண்டிருக்கும் மிளகாய் மல்லி வகைகளையும் பரபரப்பாய் எடுப்பதில் தொடங்கி,சாரலடிக்கும் சன்னலைச் சார்த்தி,தூறலில் கை நனைத்து,மிதந்துவரும் மண்ணின் மணத்தை நெஞ்சு நிறைய்ய்ய சுவாசித்து, மென்மையான இசையுடன் அது மண்ணில் மோதிச் சிதறுவதைப் பார்ப்பது எத்தனை சுவாரசியமான விஷயம்...

இங்கேயும்தான் எப்பவாவது மழை பெய்யும். ஆனா, வருஷத்து தூசியையும் வாரிச்சுருட்டிக்கொண்டு அது பால்கனியின் கைப்பிடியை நனைக்கையில் அதில் கையை நனைக்கக்கூட ஆசையே வராது.

இப்படித்தான் ஒருநாள், மழைக்கான எந்த சுவடுமே இல்லாமல் பெரிய பெரிய துளிகளாக திடீரென்று மழைவர, ஆசையாய் மாடியிறங்குவதற்குள் மழை போயேபோச்சு...
அடுத்த நாள் இங்கு வரும் கல்ஃப் நியூஸ் நாளிதழில் விஷயத்தைப் பார்த்ததும் இன்னமும் ஆச்சர்யம். அன்று சட சடன்னு வந்துட்டுப் போனது செயற்கை மழையாம்!!.

பெய்யவைத்த மழையைப்பற்றியும், அதற்கான வித்தைகளைப்பற்றியும் விபரமாகச் சொல்லியிருந்தாங்க பத்திரிகையில்.

இதோ, செயற்கை மழைக்கான ரசாயனங்களைத் தூவுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் விமானம்...
தூவும் பணியில்...


சில்வர் அயோடைட் மற்றும் உப்பினைத் தூவுவதற்காக விமானத்தின் இறக்கையில் பொருத்தப்படும் அமைப்பு...



செயற்கை மழை உருவாகும் விதம் பற்றிய விளக்கப்படம்...



(படங்கள் உதவி: கல்ஃப் நியூஸ்)

விஷயங்களை அறிகையில் வியப்புத் தோன்றினாலும், சுற்றிலும் செயற்கையான விஷயங்களையே பார்த்துச் சலித்துப்போன மனசு,இந்த
மழையும் செயற்கை தானா என்று இன்னமும் சலித்துப்போனதைத் தவிர்க்கத்தான் முடியவில்லை...

Wednesday, May 28, 2008

குடைமிளகாய் பொரியல்



குடைமிளகாயைப் பலவிதங்களில் சமையலில் பயன்படுத்துவோம். ஆனால் இந்த வகை பொரியல் மிக எளிதானதும், மிகச் சுவையானதும் கூட... சாம்பார், தயிர் சாதத்துக்கு அட்டகாசமா மேட்ச் ஆகும் பாருங்க...

தேவையான பொருட்கள்
-----------------------

பச்சை குடைமிளகாய் - 1/2 கிலோ
தேங்காய்த் துருவல் - 1 கப்
இஞ்சி - சிறிய துண்டு
சீரகம் - 1/2 தேக்கரண்டி
வத்தல் தூள் - 1 தேக்கரண்டி
மஞ்சள் தூள் - 1/2 தேக்கரண்டி
உப்பு - தேவையான அளவு

தாளிக்க
--------

எண்ணெய் -2 மேஜைக்கரண்டி
கடுகு - சிறிதளவு
உளுத்தம்பருப்பு -1 தேக்கரண்டி
கறிவேப்பிலை - 1 இணுக்கு

செய்முறை
------------

குடைமிளகாயைக் கழுவி, காம்பு மற்றும் விதைப்பகுதியை நீக்கிவிட்டு, மிகச்சிறிய துண்டுகளாக நறுக்கிக்கொள்ளவும்.

தேங்காயுடன், சீரகம் இஞ்சியைச் சேர்த்து, தண்ணீர்விடாமல் மிக்ஸியில் ஒரு சுற்றுச் சுற்றி எடுத்துக்கொள்ளவும்.

வாணலியில் எண்ணெய் விட்டு, கடுகு, உளுந்து,கறிவேப்பிலை இட்டுத் தாளித்து அதில் நறுக்கிய குடைமிளகாயைப் போட்டு உப்புச் சேர்த்து வதக்கவும். மூடிவைக்க வேண்டியதில்லை. மிக விரைவில் வதங்கிவிடும். வதங்கி வரும்போது, மஞ்சள் பொடி, வத்தல் பொடி சேர்த்துக் கிளறிவிடவும்.

இறுதியில், அரைத்த தேங்காய் கலவையைக் கொட்டி, மசாலா வாசனை போகும் வரை நன்றாக வதக்கி இறக்கிவிடவும்.

சூப்பரான குடைமிளகாய் பொரியல் ரெடி. இதை உதிர வடித்த சாதத்துடன் கலந்து
காப்ஸிகம் ரைஸ் என்று பிள்ளைகளுக்கு லஞ்ச்பாக்ஸிற்கும் தயார் செய்து அனுப்பலாம்.

Monday, May 26, 2008

கைமணம் -(1) ஜீரக சாதம்

தினமும் அதே சாதம்தானா என்று வீட்டில் சலிப்பாய்க் குரல் எழும்புகிறதா? ஒரு மாறுதலுக்காய் மிகச் சுலபமான ஜீரகசாதம் செய்து அசத்துங்க...

தேவையான பொருட்கள்
______________________

பாஸ்மதி அரிசி - 1 கப்
ஜீரகம் - 1 டீஸ்பூன்
எண்ணெய் - 3 மேஜைக்கரண்டி
தண்ணீர் - 1 1/2 கப்
உப்பு - தேவையான அளவு

செய்முறை
__________

1. அரிசியைக் கழுவி, நீரை வடித்து வைக்கவும்.

2. குக்கரில் எண்ணெய் விட்டு சூடானதும் ஜீரகத்தைப் போட்டு பொரியவிடவும். ஜீரகம் வெடித்ததும் அதில் அரிசியை இட்டு 2 நிமிடங்கள் வறுக்கவும். வறுத்த அரிசியில் தேவையான அளவு நீரைஊற்றி, அளவாக உப்புச்சேர்த்துக் கலந்துவிடவும்.

3. குக்கரை மூடி சிறுதீயில் வைத்து 3 விசில் விட்டதும் இறக்கிவிடலாம்.

மிக எளிதான இந்த ஜீரக சாதத்தை எந்தவகை காய்கறி குருமாவுடனோ அல்லது அசைவ உணவுவகைகளுடனோ சாப்பிடலாம். தொட்டுக்கொள்ள வடகமோ, அப்பளமோ இருந்தால் மிக நன்றாக இருக்கும்.

Thursday, May 22, 2008

காயம்

ஒரு நிமிஷத்தில் பதறித்தான் போனாள் புவனா...
மாடிப்படியிலிருந்து மூன்று வயது மகன் தினேஷ் விழுந்து, நெற்றியில் அடிபட்டு ரத்தம் வழிய ஆரம்பித்தது. கையும் ஓடவில்லை, காலும் ஓடவில்லை.ஒருவழியாக சுதாரித்துக்கொண்டு தொலைபேசியில் கணவனின் எண்ணை அழுத்தினாள். எப்பொழுதும்போல எங்கேஜ்ட் டோன்...

"அவசர ஆத்திரத்துக்குக் கூட பேசமுடியாதபடி நாள் முழுக்க என்ன ஆஃபீஸ் வேலையோ..."என்று முணுமுணுத்தபடியே, கையில் செல்போனை எடுத்துக்கொண்டு,மகனைத் தூக்கிக்கொண்டு பக்கத்து மருத்துவமனைக்கு ஓடினாள் அவள்.

மதியம் மூன்று மணியாகியிருந்ததால் மருத்துவர் வீட்டுக்குப் போய்விட்டதாக நர்ஸ் சொல்ல, ஆட்டோ எடுத்துக்கொண்டு பக்கத்திலிருந்த இருபத்துநான்கு மணிநேர மருத்துவமனை ஒன்றுக்குப் போகச்சொன்னாள் புவனா.

செல்போனை உயிர்ப்பித்து கணவனின் எண்ணை மீண்டும் கூப்பிட்டுப்பார்த்தாள். போன் 'சுவிட்ச் ஆஃப்' செய்யப்பட்டிருந்தது. "ஏதாவது முக்கியமான அலுவலக மீட்டிங்கில் இருப்பாரோ..." என்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கையில் மருத்துவமனை வந்துவிட ஆட்டோவை வெயிட்டிங்கில் விட்டுவிட்டு உள்ளே ஓடினாள்.

கனிவான முகத்துடன் அங்கிருந்த பெண் மருத்துவர் "பயப்படவேண்டாம்மா...காயம் சின்னதுதான்...நீங்க நர்ஸ் கூடப்போய் மருந்துமட்டும் போட்டுக்கோங்க" என்று சொல்லி அனுப்ப, மனதில் தைரியம்வந்தது புவனாவுக்கு.

உள்ளே, இன்னொரு பேஷண்டுக்கு மருந்திட்டுக்கொண்டிருக்கவே, வெளியிலிருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தாள் புவனா. மெதுவாக மகனிடம் "என்னப்பா, வலிக்குதா? என்றாள் புவனா. "இப்ப இல்லேம்மா" என்றவாறு அம்மாவின் மடியில் சாய்ந்துகொண்டான் தினேஷ்.

மகனின் நெற்றியில் தன் புடவை அழுத்திவிடாமல் பிடித்துக்கொண்டபடி நிமிர்ந்தாள் புவனா.
உள்ளேயிருந்தவர்கள் வெளியேவர, தான் எழ எத்தனித்தாள். உள்ளேயிருந்து வந்த ஆடவனின் முகத்தைப் பார்த்த அதிர்ச்சியில் எழமுடியாமல் மறுபடியும் இருக்கையில் அமர்ந்தாள் அவள்.

புவனாவின் கணவன், கையில் கட்டுப்போட்ட ஒரு பெண்ணை அணைத்தபடி வெளியே கூட்டிச்சென்றுகொண்டிருந்தான். வெளியிலிருந்த யாரையும் அவர்கள் கண்ணெடுத்தும் பார்க்கவில்லை.வேலைக்குச் சென்றிருந்த தன் கணவனை கொஞ்சமும் அந்தநிலையில் எதிர்பார்க்காத புவனா துடித்துப்போனாள்.

"நீங்க வாங்கம்மா" என்ற நர்ஸின் குரலில் கலைந்தவளாய், மகனுடன் எழுந்தாள் புவனா.தொண்டைக்குழிக்குள் உருண்ட பந்தினை மெதுவாக உள்ளுக்குள் தள்ளிவிட்டு, "சிஸ்டர், அந்தப் பொண்ணுக்கு என்ன காயம்?" என்று கேட்டாள் புவனா.

"பெருசா ஒண்ணும் இல்லம்மா... காய் நறுக்கையில் கத்தி கொஞ்சம் ஆழமா கீறிடுச்சாம்...அந்தப் பொண்ணு கூட தைரியமாதான் இருக்குது. ஆனா, புருஷனுக்குத்தான் கண்ணில் தண்ணியே வந்திடுச்சு" என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தவள், "ஐயோ, அவங்க மருந்துச்சீட்டை வச்சிட்டுப்போயிட்டாங்களே" என்று சொல்ல,"நீங்க கட்டுப்போடுங்க சிஸ்டர், நான் போய் கொடுத்துட்டு வரேன்" என்று சொல்லிவிட்டு, மகனிடம் "குடுத்துட்டு வரேம்ப்பா" என்று சொன்னபடி அந்தச்சீட்டை வங்கினாள் அவள்.

சீட்டில் ரோஷினி மனோகரன் என்று பெயர் இருந்தது.திருமணம் முடிந்த புதிதில் தன் பெயரை இதே பெயருடன் சேர்த்து "புவனா மனோகரன்" என்று ஸ்ரீராமஜெயம் மாதிரி எழுதி சந்தோஷப்பட்டது நினைவுக்குவர, விழிகளில் வழிந்த நீரைத் துடைத்தவளாய் விரைந்து நடந்தாள் புவனா.

மருத்துவமனை வரவேற்பில் அந்தப் பெண்ணை உட்காரவைத்துவிட்டு, அவள் கையைப்பிடித்தபடி தன் கணவன் நிற்பதைப்பார்த்தாள். எங்கிருந்தோ வந்த அசாத்திய துணிச்சலுடன், "மிஸ்டர் மனோகர்" என்று பின்னாலிருந்து குரல்கொடுக்க, பிடித்திருந்த கையை விடாமல் திரும்பிய அவன், தீயை மிதித்தவன்போல் சட்டென்று விலகிநின்றான்.

என்னாச்சுங்க என்றாள் அந்தப்பெண். சும்மாயிரு என்றபடி முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு அவளைவிட்டுக் கொஞ்சம் விலகினான் அவன்.

"என்ன ரோஷினி, அடி பலமா?" என்று அவனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடி கேட்டாள் புவனா.

"சின்னக் காயம் தான்...நீங்க யாருன்னு எனக்குத் தெரியலியே...ஏங்க, உங்களுக்குத் தெரிஞ்சவங்களா?" என்று அந்தப்பெண் புரியாமல் அவனிடம் கேட்டாள்.

"எனக்கு உங்க ரெண்டு பேரையுமே தெரியாது ரோஷினி...நீங்க விட்டுட்டு வந்த மருந்துச்சீட்டில் உங்க பெயர் இருந்தது. அதனால்தான் பெயர் சொல்லிக் கூப்பிட்டேன்" என்று சொல்லிவிட்டு " பத்திரமாப் பார்த்துக்கோங்க ரோஷினி...உங்க கையிலேருந்தும் பறந்து போயிடப்போகுது...நான் மருந்துச்சீட்டைச் சொன்னேன்" என்று சொல்லிவிட்டுத் திரும்பி நடந்தாள் புவனா.

மின்சாரம் தாக்கிய பறவையைப்போல் இற்றுப்போனவனாய் இருக்கையில் விழுந்தான் மனோகர்.

Wednesday, May 21, 2008

சொல்லாத சமையல் ரகசியங்கள் (4) தண்ணி ரகசியங்கள்

தண்ணின்னதும் முண்டியடிச்சிட்டு வந்து எட்டிப்பார்த்தவங்க ஏமாந்து போயிட்டீங்களோ... :-) தண்ணின்னா அந்ந்தத் தண்ணி இல்லீங்க...

நீர்நிலைகளை உறிஞ்சி, மேகமாய் மாறி, மழையாய்ப் பொழிஞ்சு, அருவியாய், ஆறாய், குளமாய்,கிணறாய், அக்வாஃபினாவாய், பிஸ்லேரியாய் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் நம்ம குடிதண்ணீர் தாங்க...

தண்ணீர் இல்லாம சமையலே இல்லையே...அளவா தண்ணீர் வச்சு, மல்லிகைப்பூவாய் சாதம் செய்து, திட்டமா தண்ணீர் விட்டு காய்களை வேகவிட்டு, அளவான நீரில் புளியைக் கரைத்து, தண்ணீர் வற்றி அடிபிடிக்காமல் கறி சமைத்துப் பரிமாறினால் அந்த உணவு நிச்சயம் சுவையாகத்தான் இருக்கும்.

பருப்பு வேகவைக்கும்போது கொஞ்சம் தண்ணீர் அதிகமா வச்சா, ரசத்துக்கு உதவும். ஆனா,கூட்டுக்குக் காய் வேகவைக்கும்போது அதிகமா தண்ணீர் வச்சிட்டா, தேவையில்லாத தண்ணீரை வடிக்கும்போது காயோட சத்தும் சுவையும் குறைஞ்சு போயிடும். எண்ணெயில் வதக்கும் பொரியல் வகைகளுக்கு(பீன்ஸ், கொத்தவரங்காய், அவரைக்காய்) காய்களை நறுக்கி சிறிது நீர் தெளித்து மைக்ரோவேவில் முக்கால்வாசி வேகவிட்டு எடுத்துட்டா கொஞ்சம் எண்ணெயிலேயே தாளிச்சு மசாலாப்பொடி, தேங்காய் சேர்த்து பிரட்டி எடுத்துடலாம்.புளியைக்கூட மூழ்குமளவுக்கு நீர்விட்டு மைக்ரோவேவில் முப்பதே செகண்ட் வச்சு எடுத்துட்டா பலமுறை நீர்விட்டுக் கரைக்கவேண்டிய அவசியமில்லாம சுலபமா கரைக்கவரும்.

குழம்புக்குக் காய்களை வேகவைக்க, காய்கள் மூழ்குமளவு நீர் சேர்த்து மூடியிட்டு, தீயையும் கொஞ்சம் குறைத்துவைத்து வேகவைத்தால் போதும். அதிகமா தண்ணீர்விட்டால் அதை வத்தவைக்கிறேன் பேர்வழி என்று ஏகப்பட்டநேரம் கேஸ் வீணாகத்தான்போகும்.

கோஸ், குடைமிளகாய், கத்தரிக்காய் போன்ற காய்களுக்குத் தண்ணீரே தேவையில்லை. சிறிதளவு எண்ணெயில் சிறுதீயில் உப்பு சேர்த்து வதக்கினாலே போதும்.

இன்னமும், தண்ணீர் சிக்கனமா செலவழிக்கணும்னா மைக்ரோவேவில் சமைப்பது ரொம்பவே சுலபம். ஒரே பாத்திரத்திலேயே தாளித்து,வதக்கி,சமைத்துப் பரிமாறியும் விடலாம். பாத்திரம் கழுவும் தண்ணீர் செலவும்கூட மிச்சமாகும்.

Tuesday, May 20, 2008

சொல்லாத சமையல் ரகசியங்கள் (3) ரசத்துக்கும் ரகசியம் உண்டு...


சாம்பார், அவியல் பொரியல்ன்னு வகைவகையா சாப்பிட்டாலும் கடைசியில கையளவு சாதமாவது ரசம் விட்டு சாப்பிட்டாதான் சாப்பாட்டுக்கே நிறைவு வரும். ஜீரணத்திற்கு ரசம் ரொம்ப நல்லதாச்சே...

ரசத்துக்குமா ரகசியம்ன்னு ஆச்சரியப்படாதீங்க...

ரசத்தில் சேர்க்கும் பொருட்களின் ரசம், ரசத்தில் முழுசுமாக இறங்கினால்தான் ரசத்துக்கு நல்ல சுவையே வரும்.அதனால கவனம் அவசியம். தக்காளி சேர்க்கும் ரசத்துக்கு, தக்காளியை நன்கு கைகளால் பிசைந்துவிட்டு, அதனுடன் நசுக்கிய அல்லது நறுக்கிய பூண்டு, கறிவேப்பிலை, மல்லி இலை இவைகளையும் சேர்த்து நன்றாகக் கைகளால் கரைத்துவிட்டு, அப்புறம் வழக்கம்போல் ரசப்பொடி, பெருங்காயம், புளிக்கரைசல் சேர்த்து ரசம் செய்யலாம்.

ரசப்பொடியை, எப்பொழுதும் கொரகொரப்பாகவே அரைத்துக்கொள்ளுங்கள்.நன்றாகப் பொடிசெய்துவிட்டீர்கள் என்றால் ரசம் குழம்பாகிவிடும்.

ரசப்பொடி சேர்த்துச்செய்யும் ரசத்தில் கடைசியாக, ஐந்தாறு கறிவேப்பிலை,ரெண்டு இணுக்கு கொத்துமல்லி, அரை டீஸ்பூன் மிளகு,ஒரேயொரு பூண்டுப்பல் சேர்த்து மிக்ஸியில் ஓடவிட்டு,கொரகொரப்பாக எடுத்துக் கலந்துவிட்டாலும் வாசனை ஊரைக்கூட்டும்.

எலுமிச்சை ரசம் செய்கையில் எலுமிச்சைச் சாறினை அடுப்பை அணைத்தபின் இறுதியில் தான் சேர்க்கவேண்டும்.எந்த ரசம் செய்தாலும் இறக்குமுன் 1/4 ஸ்பூன் சர்க்கரை சேர்த்தால் சுவை நன்றாக இருக்கும்.

ரசப்பொடி இல்லாமல், 1/2 ஸ்பூன் மிளகு, 1/2 ஸ்பூன் சீரகம், சிறிய துண்டு தேங்காய், 4 பல் பூண்டு, தேவைப்பட்டால் சிவப்புமிளகாய் ஒன்றைச் சேர்த்து ஒன்றிரண்டாக நசுக்கி, புளிக்கரைசல், தக்காளி சேர்த்தும் ரசம் செய்யலாம். தாளிக்கும்போது, பெருங்காயம் சேர்க்க மறக்கவேண்டாம்.மறக்காமல் நுரைத்துவருகையில் அடுப்பை அணைச்சுடுங்க...இது ரொம்ப முக்கியம்.

Sunday, May 18, 2008

சொல்லாத சமையல் ரகசியங்கள் (2) அவியல் வச்சு அசத்துங்க...


மணக்க மணக்க சாம்பார் வச்சா மட்டும் போதுமா?
அட்டகாசமா அவியலும் வைக்கவேண்டாமோ...

அவியல் தமிழகம் மற்றும் கேரளாவில் மிகவும் பிரசித்தம். காய்கறிகள் மற்றும் கிழங்கு வகைகள் சேர்ந்த ஒரு சுவையான பக்கஉணவு.நிறைய வகையான கிழங்குகள் சேரச்சேர அவியலின் சுவை அதிகரிக்கும். காய்கறிகளைக் குழையவிடாம வேகவைத்தல் மிக அவசியம்.இனிமேல் அவியலுக்கு மணமும் சுவையும் கூட்டும் ரகசியத்தைப் பார்ப்போமா...

காய்கறிகளைப் பக்குவமாக வேகவைத்துக்கொள்ளுங்க...அத்துடன், தேங்காய், சீரகம்,இரண்டு பச்சை மிளகாய்கள்,சிறிய துண்டு இஞ்சி, கறிவேப்பிலை,இரண்டு அல்லது மூன்று சாம்பார் வெங்காயம்,இரண்டு பல் பூண்டு(விருப்பமில்லாதவர்கள் தவிர்த்துவிடலாம்)இவற்றை ரொம்பவும் மசியாமல், கொரகொரப்பாக அரைத்து காய்கறிக்கலவையுடன் சேர்த்து ஒரு கொதி கொதிக்கவிட்டு இறக்கிடுங்க. இறக்கியபின் சிறிதளவு தயிர் சேர்த்துக்கலந்துவிட்டு, மறக்காம தேங்காய் எண்ணெயில தாளிச்சிடுங்க...

இந்த அவியல் செய்யும்போது தேவையைவிட கொஞ்சம் அதிகமாகவே செஞ்சுடுங்க...ஏன்னா, உங்க வீட்டு அவியல் வாசனை அடுத்த வீட்டுக்காரங்களையும் இழுத்துட்டு வந்துடுமே...

பி.கு: அவியல் ரகசியத்தில சந்தேகம் இருந்தாலோ,நான் எழுதியிருப்பதில் தவறுகள் இருந்தாலோ தயங்காம கேளுங்க...
உங்கள் பின்னூட்டங்கள் என்னை உற்சாகப்படுத்தும் :-)

Saturday, May 17, 2008

ரெண்டெல்லாம் வேணாம்...ஒண்ணே போதும்...




ராஜுவின் பாட்டி கமலம்மா தன் துணிமணிகளை எடுத்து பையினுள் திணித்தபடி ஊருக்குப் புறப்பட்டுக்கொண்டிருந்தாள். "பாட்டிம்மா, போகாத பாட்டிம்மா...நீயும் போயிட்டா எனக்கு ரொம்ப போரடிக்கும் பாட்டிம்மா" என்றபடி பாட்டியின் முகத்தைப் பார்த்தபடி கெஞ்சினான் ராஜு. "இல்லேடா கண்ணு...பாட்டி ஊருக்குப் போயிட்டு கொஞ்சநாளுக்கப்புறம் திரும்ப வரேன்" என்று கண்கலங்கச்சொன்னவாறு தொடர்ந்து தன் வேலையைச் செய்ய ஆரம்பிக்க, அறையைவிட்டு வெளியே வந்தான் ராஜு.

வெளியே வந்தவன் நேராக வாசலில் போய் அமர்ந்தான். நேற்று வாங்கிய புது சைக்கிள் வாசலில் குட்டிக்குதிரை மாதிரி அழகாக நின்றுகொண்டிருந்தது. கம்பிக்கதவின் வழியாக வெளியே எட்டிப்பார்த்தான் ராஜு.எதிர்வீட்டு வாசலில், அருண் அவன் தம்பி குமரனுடன் கிரிக்கெட் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். நேற்று, அப்பாவுடன் புது சைக்கிள் வாங்கிவந்ததும் அருணும் குமரனும் ஆசையாய் வந்து பார்த்தபோது, குமரன் சைக்கிளின் பெல்லை அடிக்க, ராஜு அவன் கையை வேகமாகத் தட்டிவிடவே, ரெண்டுபேரும் ராஜுவோடு காய் விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிட்டார்கள். காய் இன்னும் பழமாகாததால் ராஜுவும் அவர்களுடன் சென்று பேசவில்லை.

ராஜுவுக்கு எட்டு வயசு.அப்பா அம்மாவின் ஆசைக்கும் ஆஸ்திக்குமாய்ப் பிறந்த ஒரே செல்லமகன்.மகன் ஆசைப்பட்டு எதைப்பார்த்தாலும் வாங்கிக்கொடுத்துவிடும் பாசமான அப்பா அம்மா.ஒரே பிள்ளையாக இருந்தால்தான் வசதியாக தங்கள் விரும்பியபடி வளர்க்கமுடியும் என்று ஒரேமகனுடன் நிறுத்திக்கொண்டார்கள்.

"ராஜுக்குட்டி, என்னடா,வாசல்லவந்து உட்கார்ந்திட்டே" என்று கேட்டவாறு ராஜுவின் அம்மா உள்ளேயிருந்து வந்து பிரிக்காத பிஸ்கட் பாக்கெட் ஒன்றை அவன் கைகளில் கொடுத்துவிட்டு, "செல்லத்துக்கு பிஸ்கெட் சாப்பிட்டப்புறம் குடிக்கிறதுக்கு என்னவேணும்? பூஸ்டா, ஹார்லிக்ஸா? என்று கேட்க, "ஓண்ணும் வேணாம்" என்று முகத்தைத் திருப்பாமலே கோபமாக பதில் சொன்னான் ராஜு

அதற்குள்,எதிர்வீட்டில் அருணின் அம்மா உள்ளேயிருந்துவந்து ஒரு கிண்ணத்தில் எதையோ கொண்டுவந்து பிள்ளைகளிடம் சாப்பிடக் கொடுக்க, தம்பியும் அருணும் ஆளுக்குக் கொஞ்சமாகப் பங்கிட்டபடி சாப்பிடத் தொடங்கினார்கள். குமரன் தன் பங்கைச் சாப்பிட்டுவிட்டு அருணின் கையிலிருந்ததைப் பிடுங்க,அவனை விரட்டிக்கொண்டு ஓடினான் அருண். தானும் அவர்களுடன்போய் ஒருவாய் பிடுங்கிச் சாப்பிடவேண்டும்போலிருந்தது ராஜுவுக்கு. இருவரும் சாப்பிட்டு முடித்ததும் தம்பியின் வாயைத் தன் சட்டையால் துடைத்துவிட்டபடி ராஜுவைத் திரும்பிப்பார்த்தான் அருண்.

ராஜுவுக்கு ஆத்திரமும் அழுகையுமாக வந்தது. அதற்குள் அம்மா கையில் பூஸ்டுடன் வந்து, "ராஜுக்கண்ணா, இதைக் குடிச்சுடுங்க" என்று சொல்ல,அம்மாவின் கையைத் தட்டிவிட்டு,கையிலிருந்த பிரிக்காத பிஸ்கெட் பாக்கெட்டைத் தரையில் எறிந்துவிட்டு வீட்டுக்குள் ஓடினான் ராஜு.

மகனின் கோபத்திற்குக் காரணம் புரியாமல் திகைப்புடன் எதிர்வீட்டு வாசலை எட்டிப்பார்த்தாள் ராஜுவின் அம்மா. தன் தம்பியை உப்புமூட்டை சுமந்தபடி சிரித்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தான் அருண். தரையில் கிடந்த பிரிக்காத பிஸ்கெட் பாக்கெட்டைக் கையில் எடுத்தபடி மகனின் கோபத்தால் மனம்வருந்தியவளாக வீட்டிற்குள் சென்றாள் ராஜுவின் அம்மா.

வீட்டிற்குள் சென்ற ராஜு அழுதபடி நேராகப் பாட்டியிடம் சென்றான். "பாரு பாட்டி, எதிர்வீட்டு அருணுக்கு விளையாட தம்பியிருக்கான். என் ஸ்கூல் ஃபிரண்ட் சோமு வீட்டில்கூட ஒரு பாப்பா இருக்குது. ஆனா, எனக்குத்தான் விளையாட யாருமில்லை, நீதானே இருக்கே...நீயும் போயிட்டா நான் என்ன பண்ணுவேன் பாட்டி?" என்று அழுதவாறு கேட்க, பேரனை இழுத்து மடியிலிருத்தி முத்தமிட்ட கமலம்மா "அழாதேப்பா...இப்பல்லாம் வீட்டுக்கு ஒரே பிள்ளை இருந்தாதான் நல்லதுப்பா...நானும் உங்கம்மா மாதிரி புத்திசாலித்தனமாயிருந்து மூணுபேருக்குப் பதிலா ஒரே பிள்ளையைப் பெத்திருந்தா,நாலு மாசத்துக்கொருதடவை ஒவ்வொரு மகனும் என்னைத் தூக்கியெறிய நானும் ஒவ்வொரு மகனோட வீட்டுக்குமாக நாயா அலைஞ்சிருக்க வேண்டிய அவசியமே வந்திருக்காது" என்று சொல்லிக் கண்ணீர்விட்டாள். பாட்டியின் வார்த்தைகள் புரியாமல், அழுகையின் காரணம் அறியாதவனாய் பாட்டியின் கண்ணீரைத் தன் சிறுவிரல்களால் துடைத்தான் ராஜு.

சொல்லாத சமையல் ரகசியங்கள் (1)

வீட்டுக்குவீடு வித்தியாசப்படும் விஷயங்களில் சமையலும் ஒண்ணுங்க...
வீட்டுச் சாப்பாட்டுக்கு ஒரு ருசி ஹோட்டல் சாப்பாட்டுக்கு ஒரு ருசின்னு வித்தியாச வித்தியாசமா ருசியெல்லாம் பார்த்திருப்பீங்க. அந்த ருசிக்குள் அடங்கியிருக்கும் பலவிஷயங்கள் சொல்லப்படாத ரகசியங்களாகவே இருக்கும்.

ஆயிரம்தான் சொல்லு. எங்கம்மா கைப்பக்குவம் உனக்கு வரவேவராதுன்னு சொல்லி மனைவியின் காதில் புகைகிளப்பிவிடும் கணவர்களின் வார்த்தைகள் நம் வீடுகளில் அன்றாட நிகழ்வுகள்.
எல்லாரும் சமைப்பதுபோலவேதான் சமைக்கிறோம் ஆனா, இறுதியில் செய்யப்படும் சில சின்ன மாற்றங்கள் சமையலுக்கு ஒரு வித்தியாசமான சுவையைக் கொடுப்பது மறுக்கமுடியாத உண்மைங்க...

ஒரு உறவினர்வீட்டுக் கல்யாண நிச்சயதார்த்தத்துக்குப் போயிருந்தேன்...நாகரீகம் அத்தனை பரவாத ஊர். இரவு சமையலாக, சாதம், சாம்பார், ரசம் கூட்டு, பொரியல் அப்பளம் என்று சமைச்சிருந்தாங்க.சத்தியமா சொல்றேன் அன்னைக்கி நான் சாப்பிட்ட சாம்பார் மாதிரி இதுவரை சாப்பிட்டதில்லை. சாப்பிட்டுமுடித்தும் மனசில் நின்ற அந்த சாம்பாரை பாராட்டியே ஆகணும்ங்கிற எண்ணத்தில் சமையல் கட்டுக்குப் போனேன்.

சமைத்தவரிடம் பாராட்டியபோது அவர் சொன்னார்..."சாப்பிட்டோமா கையைக்கழுவினோமான்னு போகாம உங்கமாதிரி ஒவ்வொருத்தார் பாராட்டும்போது கிடைக்கும் சந்தோஷமே தனிம்மா" என்று சந்தோஷப்பட்டவராக,சாம்பாரில் இருந்த அந்த தனி மணத்துக்குக் காரணம் நான் தாளித்த பொருட்கள்தாம்மா என்று சொன்னார்.

அவர் சொன்ன ரகசியம் இதுதான்... உங்க முறைப்படி காயும் பருப்பும் சேர்த்து சாம்பார் வச்சுடுங்க... கடைசியா, வெந்தயம், சீரகம், கடுகு,உளுத்தம்பருப்பு,பெருங்காயம் இதையெல்லாம் வெடிக்கவிட்டு கடைசியில கைப்பிடி நறுக்கிய பூண்டு, கறிவேப்பிலை, மல்லியிலை போட்டுத் தாளிச்சு சாம்பாரில் சேர்த்துப்பாருங்க அப்புறம் உங்கவீட்டு சாம்பாரும் ஊருக்கே மணக்கும்னு சொன்னார்.இன்னைக்கு வரைக்கும் என் வீட்டிலும் அதேமணம்தான்.

Wednesday, May 14, 2008

பாலை மலைத்தொடரைப் பார்க்கலாம் வாங்க...



ஆண்டுத்தேர்வு விடுமுறையின்போது, கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் தென்படும் கான்கிரீட் காடுகளிலிருந்து விலகி மலைப்பகுதிக்குச் செல்லலாமென ஓர் எண்ணம்...மலையென்றதும் நம்ம ஊர் குற்றாலம், கொடைக்கானல் மாதிரி எதையாவது கற்பனை செய்தால் நிச்சயம் ஏமாந்துதான் போவீர்கள். ஆலையில்லா ஊரில் இலுப்பைப்பூ சர்க்கரை என்பார்களே அதுபோல இயற்கையழகுக்கு ஏங்கும் விழிகளைக் கொஞ்சமேனும் திருப்தி செய்ய பாலையில் மலைப் பிரதேசம் தேடி ஒரு சிறு பயணம்...ஹத்தா(hatta) வை நோக்கிய பயணத்தை காலை 8.30 க்குத் தொடங்கினோம்.எங்களுக்கு முன்பாகவே கதிரவன் பிரகாசமாய்ப் புறப்பட்டிருந்தார்

துபாயிலிருந்து கிட்டத்தட்ட 110 கிலோமீட்டர்கள் தொலைவில், ஓமான் நாட்டு எல்லையில் ஹஜர் (hajjar ranges) மலைத்தொடர்கள் அமைந்துள்ளன. மக்கள் நெருக்கம் குறைந்த இயற்கை இன்னமும் அதிகம் சிதைக்கப் படாத பகுதி...

வழிநெடுகே விரியும் பாலை மணல்வெளி...மேயும் ஒட்டகங்கள்...



கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம்வரை விரியும் பாலை மணல் மேடுகள்...



பாலைவன மணல் திட்டுகளில் காணப்பட்ட உற்சாகமான பொழுதுபோக்குகள் இதோ...
பாலைவன மணலில் 4 wheel drive வாகனங்களிலும், dune buggy எனும் பைக்கிலும்
ஏறி இறங்கி விளையாடுதல் இங்கு மிகவும் பிரசித்தம்






வழியில் ஆங்காங்கே இறங்கி இளைப்பாறிவிட்டு, ஹத்தாவை அடைகையில் சூரியன் உச்சிக்கு வந்திருந்தார். முதலில் சென்ற இடம் Hill park. பூக்கள் இல்லாத ஒரு பூங்கா. சிறு குன்றில் அமைக்கப்பட்ட அரேபிய அமைப்பு ஒற்றைக் கோபுரத்துடன் ஓர் இளைப்பாறும் இடம்.



மலைப்பூங்காவின் உச்சியிலுள்ள கோபுரம்...



மலைப்பூங்காவில் உணவருந்தி இளைப்பாறிவிட்டு, ஹத்தா அணைக்கட்டைப் (hatta dam)பார்க்கப் புறப்பட்டோம். ஆறில்லை அருவியில்லை... ஆனால் அணைக்கட்டு உண்டு. சுற்றிலும் மலைத்தொடர்கள். நடுவில் நீர்த்தேக்கம். பலமுறை இந்த இடத்திற்குச் சென்றிருந்தாலும் இந்தமுறைதான் அதிகமான நீருடன் பார்த்திருக்கிறோம். சென்றமுறை, அணைக்கட்டிற்குள் நாங்கள் பந்து விளையாடிய பிரதேசம் இந்தமுறை நீருக்குள்...

இந்த அணைக்கட்டுத்தவிர Wadi என்று சொல்லப்படும் நீரூற்றுக்களும் இங்கு உண்டு. மேடுபள்ளமான மலைப்பாதையைக் கடந்து சென்றபின் கால்களைத் தழுவும் நீரோடைகளையும் காணலாம். வழிதவறிச் சென்றால் வேறெங்காவது சென்று மாட்டிக்கொள்ளும் அபாயமும் உண்டு.
சாலைகளில்லாத காரணத்தால் பயணத்தில் எச்சரிக்கை மிக அவசியம்.

இதோ,அணைக்கட்டிற்கு ஏறிச் செல்லும் பாதை...



அணைக்கட்டின் மேலிருந்து எடுக்கப்பட்ட படங்கள்...





நீர்த்தேக்கத்தின் பச்சைவண்ண நீரில் பொன்னிற மீன்கள்...
பொரியெல்லாம் கிடைக்காததால் பிரிட்டானியா பிஸ்கட் சாப்பிட்ட அழகு...






குளிரக்குளிர நீரில் விளையாடிவிட்டு அணைக்கட்டைவிட்டு வெளியேறினோம்.
அணியிலிருந்து இறங்குகையில்...



அணைக்கட்டைவிட்டுப் புறப்பட்டு, செயற்கை கலக்காத இயற்கையின் இன்னும் சில பக்கங்களைப் பார்த்துவிட்டுத் திரும்பினோம்.

வழியிலுள்ள மலைத்தொடர்கள்...






வழியெங்கும் காணப்பட்ட இயற்கையை ரசித்தபடியே மீண்டும் வரும்நாளை எதிபார்த்தபடி வீட்டை நோக்கி விரைந்தது எங்கள் வாகனம்.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails