Monday, March 24, 2014

'லேட்' சோறு?!

சில வருடங்களுக்குமுன், பழைய காகிதங்களைப் புரட்டிக்கொண்டிருந்த என் மகள், அம்மா, 'late' என்கிற ஆங்கில வார்த்தைக்கு சரியான தமிழ் வார்த்தை என்னம்மா? என்றாள். தாமதம், அல்லது காலம் தாழ்த்தி என்று பொருள் கொள்ளலாமென்று செய்துகொண்டிருந்த வேலைகளுக்கிடையே சொல்லிவிட்டு மறந்துபோனேன். 

மறுநாள், பத்திரிகையில் நினைவு அஞ்சலியில் இருந்த ஒருத்தரைப் பார்த்து இவர் ''காலதாமதமான தாத்தாவா அம்மா?'' என்றாள். சட்டென்று எனக்கு எதுவும் விளங்கவில்லை. "அட, ட்யூப்லைட்  அம்மா, 'லேட்' ன்னா காலந்தாழ்த்தி, அல்லது தாமதம்ன்னு நேத்து நீங்கதானே சொன்னீங்க? என்றாள். 

முந்தினநாள் அவள் கேட்டது கல்யாணப்பத்திரிகையொன்றில் மணமகனின் தந்தை பெயருக்கு முன்னாலிருந்த 'லேட்' என்ற சொல்லைப்பார்த்து என்பது அப்புறம்தான் தெரிந்தது. "அட, அதைக்கேக்கிறியா? அந்த இடங்களில் 'லேட்' என்கிற வார்த்தை 'காலமான, இறந்துபோன' என்ற பொருளில் 'மங்கலமான' வார்த்தையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. ஆங்கிலப் பயன்பாட்டை அப்படியே பற்றிக்கொள்வதில் நம் மக்களுக்கு அலாதி ஈடுபாடு உண்டு. அப்படி வந்ததுதான் இதுவும்..." என்று விளக்கிச்சொன்னேன். 

இறந்தவர் என்ற பொருளில் உபயோகிக்கப்படும் late மாதிரியே லேட் என்கிற ஆங்கிலச்சொல்லுக்கான நேரடித் தமிழ் வார்த்தைகளும் பேச்சுவழக்கில் இறந்துபோனதாகத்தான் தோன்றியது எனக்கு. காலந்தாழ்த்தி, தாமதமாக எனும் வார்த்தைகள் உரைநடையில் அவ்வப்போது பயன்படுத்தப்படுவதோடு சரி. மற்றபடி, பல்லில்லாத பாட்டி முதல் பள்ளிக்கூடம் போகாத குழந்தை வரை எல்லாருக்குமே தாமதமாகிவிட்டது என்பதெல்லாம் மறந்துபோய் , 'லேட்டாயிருச்சு' என்று சொல்வதே லேட்டஸ்ட் ஃபாஷனாகி விட்டது. 

அப்டின்னா, இறந்தவர் என்பதைக் குறிப்பிடத் தமிழில் வார்த்தைகளே இல்லையா? என்றாள் மகள் மறுபடியும். ''ஏன் இல்லை? இருக்குதே... 'மறைந்த, காலமான, இறைவனடிசேர்ந்த' என்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தலாம் என்றேன்.'' அப்போ, இருக்கிற எத்தனையோ வார்த்தைகளை விட்டுவிட்டு எங்கிருந்தோ வந்த வார்த்தைகளைப் பிடிச்சு வச்சிருக்கோம் என்று சொல்லிச் சிரித்தாள் அவள். 

அவள் சிரிக்கையில், இந்த ஒருவார்த்தைக்கு மட்டுமா இந்த நிலைமை என்று நினைத்து எனக்கு மனசு வலித்தது, காலமாகிப்போன இன்னும் பல தமிழ் வார்த்தைகளை நினைத்து.

'late' மாதிரியே மிகச் சாதாரணமாகப் புழங்கப்படுகிற இன்னொரு வார்த்தை 'rice' செந்தமிழ்ச் சொல்லான சோறு என்பதைச் சொல்லவே சங்கடப்படுகிறது நம் நாகரீகத் தமிழ்  மக்கள்கூட்டம். நினைக்கவே கஷ்டமாயிருக்கிற விஷயம் என்னன்னா, "சோழநாடு சோறுடைத்து" என்று பாடப்பட்ட பகுதியில்கூட "meals ready" போர்டுகளும், 'ரைஸ் வைக்கட்டுமா சார்?' என்ற வார்த்தைகளையும், 'சாதம் போடவா?' என்ற கேள்விகளையும்தான் கேட்கமுடிகிறதே தவிர "இன்னுங்கொஞ்சம் சோறு போட்டுக்கோ..." என்று சொல்கிற வழக்கம் எங்கேயும் காணப்படவில்லை. மொத்தத்தில் அங்கெல்லாம் சோறும் "late சோறு" ஆகிவிட்டதென்று தோன்றுகிறது.

ஆங்கிலத்தில், ரைஸ் (rice) என்றால் அரிசி. வெறும் வேகாத அரிசி. Cooked rice என்றால் சோறு,  அது வேகவைத்துச் சமைக்கப்பட்ட உணவு. இதை விட்டு எல்லாமே ரைஸ் ஆகிப்போனது இன்று. வெந்ததுக்கும் வேகாததுக்கும் வித்தியாசம் தெரியாதவர்களா நம் தமிழ்மக்கள் என்று நினைக்கையில் வருத்தம்தான் வருகிறது. இனி, யாராவது ரைஸ் போடவா என்று கேட்டால், அவர்களிடம் எங்கே அரிசி போடணும், எங்கே சோறு போடணும் என்று கேள்விகேட்டுக் கொஞ்சம் அவர்களுக்குப் புரியவைக்கவேண்டும் என்று ஆத்திரம்தான் வருகிறது.

ஆனால், மனதுக்குக் கொஞ்சம் ஆறுதல்கொடுக்கிற விஷயம், தென் தமிழகத்தில், குறிப்பாக நெல்லை, தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களில் சோறு என்கிற சொல் இன்னும் சிலரால் மறக்காமல் உபயோகிக்கப்படுகிறது என்பதுதான். ஆனால், அதுவும் இந்தத் தலைமுறை தாண்டினால் இருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். 

காலப்போக்கில், அம்மா அப்பா என்று சொல்வதையே அகற்றி, மம்மி டாடியாக்கிவிட்ட தமிழகத்துக்கு, அவர்களுடைய நிரந்தரமான, முக்கிய உணவான சோற்றின் பெயர் மறந்துபோனதோ மறைந்து போவதோ ஒண்ணும் பெரிய விஷயமாயிருக்காது.

---சுந்தரா.

Monday, March 10, 2014

அடுப்படியில ஃபிரிட்ஜும் அரைச்சுவச்ச மாவும் இருக்கா?

அரைச்சு வச்ச மாவோ, ஆட்டி விற்கிற மாவோ ஏதோ ஒன்று வீட்டில் இருந்தால் குடும்பத்தலைவிகளுக்குக் கொஞ்சம் நிம்மதிதான். அவசரத்துக்கும் அந்த நேரத்துக்கும் ஏற்றமாதிரி இட்லியோ தோசையோ ஊற்றி, அதுக்கு சட்னியோ, சாம்பாரோ, தக்காளித் தொக்கோ, இல்லை இவை அத்தனையும் சேர்த்துவச்சோ சமாளிச்சிருவாங்க. சில சமயம், இதுமூணுக்குமே வழியில்லேன்னா, இருக்கவே இருக்கு இட்லிப்பொடி!

அரைச்சுவச்ச மாவை ஆறேழுநாள் வச்சு சாப்பிடுறதும், ஆட்டிவிற்கிற மாவை அப்பப்போ வாங்கிக்கிறதும் வழக்கமாகிப் போன ஒன்று. ஆனா, நம்ம ஊரைப்பொருத்தவரைக்கும் ஆட்டி விற்கப்படுகிற மாவு எப்போ அரைக்கப்பட்டது, எப்படி அரைக்கப்பட்டது, யார்ட்ட இருந்து யார் வாங்கி எப்படிப் பேக் பண்ணி விக்கிறாங்கங்கிறது அந்த ஆண்டவனுக்குத்தான் வெளிச்சம். இதைப்பத்தி நிறைய செய்திகளை நீங்களே படிச்சிருக்கலாம். 

வெளிநாடுகளில், பாக்கெட்டில் விற்கிற மாவுக்கும் தயாரிச்ச தேதி, அது எத்தனை நாள் வரை பயன்படுத்தலாம்ங்கிற தேதி நிச்சயம் குறிச்சிருப்பாங்க. ஆனா, நம்ம ஊரைப் பொறுத்தவரைக்கும் நம்பிக்கைதான் வாழ்க்கை. கொன்னால் பாவம் தின்னால் தீரும்ங்கிறமாதிரி, அது, எங்கே எப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில, அதில எந்தத் தண்ணீரை ஊத்தி அரைச்சாங்களோ என்கிற சந்தேகமெல்லாம் அடுப்பில வச்சு,  அவிச்சு எடுத்திட்டா அக்னியில் வெந்து சுத்தமாயிருது, ஆரோக்கியம் பத்தின அக்கறையும் அமுங்கிப்போயிருது. 

பெரிய நிறுவனங்கள் தரம், சுத்தம், சுகாதாரம் எல்லாத்தையும் கடைப்பிடிச்சாலும், சின்ன அளவுல இந்தத் தொழிலைச் செய்கிற அநேகர் அதை எப்படிப் பண்ணுறாங்க என்பதை ஒருநாள் கண்ணால பார்த்தாலே தெரிஞ்சு போயிரும். நாள் முழுக்க ஓடிக்கிட்டிருக்கிற கிரைண்டரை எப்போ கழுவுவாங்க எப்படிக் கழுவுவாங்கங்கிறதெல்லாம் யோசிச்சா மிச்சமாகிறது கஷ்டம்தான். 

சமைக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஆயுள் ஒரு குறிப்பிட்ட கால அளவு இருக்கு. காலைல வச்ச சட்னி, மத்தியானத்துக்குள்ள புளிச்சுப்போயிரும். மதியம் வச்ச சாம்பார் மாலையில் ஒரு தடவை சூடாக்கி வைக்கலேன்னா ராத்திரிக்கு வீணாப்போயிரும். மத்தியானத்து சாதம் இரவுக்குள்ள வேர்த்துப்போகும். அதுக்குள்ள தண்ணீரை ஊத்திவைச்சு மறுநாள் அதைப் பழையசாதமாப் பயன்படுத்தினாங்க நம்ம மக்கள்.

ஆனா, நாம இப்போ சமைச்சு, ஆறினதும் எடுத்து ஐஸ் பெட்டியில வச்சு, அடுத்த நாள், அதற்கடுத்தநாள், இன்னும் ஐந்தாறுநாள் கழிச்சு என்று சாப்பிடுவதெல்லாம்,  பாடம் பண்ணப்பட்ட உணவுகள். ஒருவேளை, சமீபகாலத்தில் நமக்குள் வந்துசேர்ந்த இந்தப் பழக்கம்தான் இல்லாத நோய்களையெல்லாம் உடம்புக்குள்ள கொண்டுவந்து நம்மைப் பாடாய்ப் படுத்துகிறதோ என்னவோ...

இன்றைக்குத் தற்செயலாகக் கண்ணில்பட்ட இந்த வீடியோ, எளிமையான தமிழில் சொல்லப்பட்டிருந்தது.ஆரம்பிச்சதும் இவர் ஏதோ வேற விஷயம் பேசிட்டிருக்காரேன்னு நினைப்பீங்க...ஆனா மேலேயுள்ள சப்ஜெக்டுக்கு சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் நாலைஞ்சு நிமிஷத்துக்கு அப்புறம்தான் வரும். இதை, முழுமையாய்ப் பாக்க நேரமில்லேன்னாலும் முடிஞ்சவரைக்கும் பாருங்க...










Saturday, March 8, 2014

பெண்ணாகிய பெருமானும் பாரதியின் கண்ணம்மாவும்!

இலக்கியத்திலும் சரி, இறைவழிபாட்டிலும் சரி, நம் நாட்டில் பெண்மைக்குக் கொடுக்கப்படும் சிறப்பு மிகப் பெருமையுடையது. 

முறமெடுத்துப் புலிவிரட்டியதும்தந்தையுடன்கூட என் சின்னஞ்சிறு புதல்வனும் போரில்வீரமரணமுற்றான். இதுவல்லவோ எமக்குக் கிடைத்த வெற்றி என்று  போர்க்களத்திலே பூரித்ததும் ம் தமிழ்குடிப் பெண்டிர்தான்.

"எந்தையொடு கிடந்தோரெம் புன்றலைப் புதல்வர்
இன்ன விறலு முளகொ னமக்கென
மூதிற் பெண்டிர் கசிந்தழ நாணிக்
கூற்றுக்கண் ணோடிய வெருவரு பறந்தலை"

அத்தகைய பெண்களின் வீரத்தைக் கண்டு கூற்றுவனும் நாணினானென்று புறநானூறு பாராட்டும்.


இறைவழிபாட்டில், அன்னை பராசக்தியே அகிலமனைத்துக்கும் காரணியென்று அவளை வழிபடுதலும்,  அவள் அம்சமான சக்தியாகவே பெண்ணைப் போற்றுதலும் பரவலாகக் காணப்படுகிற பழக்கம். 

அன்பே சிவமாகி ஆட்கொள்ளுகிற சிவபெருமானும் தன் இடப்பாகத்தை இறைவிக்குக் கொடுத்தவன்.  அவனை,

"மண்மகிழ்ந்தவர வம்மலர்க்கொன்றை மலிந்தவரைமார்பில்
பெண்மகிழ்ந்தபிர மாபுரமேவிய பெம்மானிவனன்றே"

என்று திருஞானசம்பந்தரும்

"ஒருமை பெண்மையுடையன் சடையன் விடையூரும் மிவனென்ன
அருமையாக வுரைசெய்ய வமர்ந்தென துள்ளங்கவர் கள்வன்"

என்று திருநாவுக்கரசரும் போற்றிப் பாடியிருக்க,

அப்பேற்பட்ட இறைவனின் இயக்கத்திற்கும்கூட, இறைவியின் துணை அவசியம் என்று ஆதிசங்கரர் அவரது சௌந்தர்யலஹரியில் அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார். வரது சௌந்தர்யலஹரிப் பாடலொன்றின் தமிழாக்கத்தில்,

"திங்களைச் சடையில் தரித்திடும் சிவன்பால் 
தேவி நீ அன்புடன் ஒன்றித் 
தங்கிடி லன்றி இயங்கிடும் திறமும் 
இறைவனே இழந்திடும் என்னில் 
கங்கைவார் சடையன் அயன்திருமாலும்
கைதொழுதேந்தியே போற்றும் 
பங்கயச் செல்வி, புண்ணிய மிலார் 
நின் பாதமே தொழுவதும் எளிதோ?” 

என்று  பாடிப் பரவுகிறார்.

மனித உடலின் இடப்பாகம் இதயத்தைக் கொண்டது. உடலின் அத்தனை பகுதிக்கும் ரத்தத்தையும் பிராணவாயுவையும் செலுத்தி மனிதனைச் சக்தியுடன் நடமாட வைப்பது இதயத்தின் வேலை. அத்தகைய இடப்பக்கத்தைத் தனக்களித்த இறைவனையும் இயங்கவைப்பது இறைவியின் வேலையென்று புகழ்கிறார் ஆதிசங்கரர்.

அத்துடன், பெண்ணைப் பராசக்தியாகப் போற்றிப் பெருமைப் படுத்தியதில் நம் எட்டையபுரத்து கவிஞன் இன்னும் சிறந்தவன்.                

தன்னுடைய புதுமைப்பெண் என் பாடலில்

ஆணும் பெண்ணும் நிகரெனக் கொள்வதால்
அறிவி லோங்கி இவ் வையம் தழைக்குமாம்
பூணு நல்லறத் தோடிங்குப் பெண்ணுருப்
போந்து நிற்பது தாய்சிவ சக்தியாம்

என்று, இப்பூவுலகில் பெண்களாகப் பிறப்போரெல்லாம் அன்னை சிவசக்தியே என்று அடித்துச் சொல்லுகிறார் அழகாக.

அத்தகைய பெண்மைக்கு இன்னும் சிறப்புச்செய்யும் விதமாக,

"வீரமடி நீ யெனக்கு, வெற்றியடி நானுனக்கு;
தாரணியில் வானுலகில் சார்ந்திருக்கும் இன்பமெல்லாம்
ஒருருவமாய்ச் சமைந்தாய்! உள்ளமுதே! கண்ணம்மா!"

என்றும்,

"மிடிமையும் அச்சமும் மேவியென் நெஞ்சில்
குடிமை புகுந்தன, கொன்றவைபோக் கென்று
நின்னைச் சரணடைந்தேன்! - கண்ணம்மா!
நின்னைச் சரணடைந்தேன்!"

என்றும் கண்ணம்மா எனும் தன் கனவுப்பெண்ணிடம் தான் சரணடைந்ததாகப் போற்றிப் பாடுகிறார் பாரதி.

இப்படிப்பட்ட பெண்மை, தாயாய், தாதியாய், தங்கையாய், தமக்கையாய், தாரமாய், தோழியாய் எத்தனையோ வடிவில்  ஒவ்வொருவர் வாழ்வையும் அன்றாடம் புதுப்பிக்கிறது, புத்தொளி ஊட்டுகிறது. அத்தகைய மாண்புடைய பெண்டிர் 
அனைவருக்கும் இனிய பெண்கள் தின நல்வாழ்த்துக்கள்!

- சுந்தரா

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails