Sunday, November 22, 2015

அடுக்களை ஜோடிப் பொருத்தம்!

"அடேய்...நம்ம வீட்ல முட்டைக்கோஸ் கூட்டுப் பண்ணினா கிட்டக்கூட வரமாட்டே...ஆனா பாட்டி வீட்டுல, பத்து நாள் பட்டினி கிடந்த மாதிரி சாப்பிடுறே..." ஆச்சரியத்துடன் அலுத்துக்கொண்டாள் புவனி. பதில் சொல்லாமல் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தான் அவள் மகன் சரவணன். எப்பவும் இவன் இப்படித்தான் பாட்டிபாவுக்கும் பிள்ளைக்கும் வெளியே சாப்பிடுகிற சாப்பாடு, இல்லேன்னா ஹோட்டல் சாப்பாடுதான் பிடிக்குது. வீட்டுச் சாப்பாடு சுத்தமாப் பிடிக்கிறதில்லை. சொல்லி வருத்தப்பட்டாள் புவனி.

சில மாதங்களுக்கு பிறகு புவனியின் வீட்டிற்குச் சென்றபோது அதிர்ஷ்டவசமாக அவள் சமைக்கிறதைப் பார்க்கிற சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது கல்யாணிப் பாட்டிக்கு. முட்டைக்கோஸை நறுக்கி அரை லிட்டர்  அளவுக்கு நீர் சேர்த்து வேகவைத்து இன்னொரு அடுப்பில் பாசிப்பருப்பையும் தனியே வேகவைத்து இரண்டையும் நீரை வடித்து எடுத்துவைத்தாள். வாணலியில் கடுகு கறிவேப்பிலை தாளித்து வெங்காயம் பச்சை மிளகாய் சேர்த்து வதக்கி அத்துடன் உப்பும் தேங்காய்த்துருவலும் சேர்த்தாள். முடிந்தது வேலை.

சாம்பார், முட்டைக்கோஸ் கோஸுடன் சாப்பிட உட்கார்ந்தானது. அரை உப்புத்தான் இருந்தது முட்டைக்கோஸ் கூட்டில். காரசாரமில்லாத சாம்பார். இரண்டுக்கும் ஒத்துவரவே இல்லை. வழக்கம்போல வைத்த கூட்டைத் தட்டிலேயே வைத்துவிட்டு எழுந்தான் அவள் மகன். பாருங்க பாட்டி...அன்னிக்கி உங்க வீட்ல நல்ல சாப்பிட்டான்ல...இப்பப் பாருங்க என்று உச்சுக்கொட்டியவாரு தட்டை எடுக்கப்போனாள் புவனி. அவளைக் கையைப் பிடித்துப் பக்கத்தில் உட்காரச் சொன்னாள் கல்யாணிப் பாட்டி.

ஜோடிப் பொருத்தம்னு ஒண்ணு சொல்லுவாங்களே...அது என்னன்னு தெரியுமா உனக்கு? அது கல்யாணத்துக்கு மட்டும் பொருந்தாது, சமையலுக்கும் பொருந்தும். எந்த மாதிரி குழம்புக்கு என்ன மாதிரி தொடுகறி பண்ணினா நல்லாருக்கும்னு முதல்ல புரிஞ்சிக்கணும். முதல்ல, தேவைக்கு அதிகமா தண்ணீர் வச்சு வேக விடக்கூடாது. காய்களைக் நல்லா கழுவினபிறகு நறுக்கணும். முட்டைக்கோஸை நறுக்கி, நல்லா அலசிட்டு, கொஞ்சமா தண்ணீர் தெளிச்சு,  சிறுதீயில மூடி வச்சு வேக விடு. காய் ருசியும் போகாது, சத்தும் போகாது.

அதுக்கப்புறம் என்ன குழம்புக்கு எந்த கூட்டு நல்லாருக்கும்னு யோசி.
புளிக்குழம்பு, வத்தக்குழம்புக்கு பருப்புப்போட்ட கூட்டு வகைகள் நல்லருக்கும். சாம்பாருக்கு அதையே கொஞ்சமா எண்ணெய்ல வதக்கி பருப்பு சேர்க்காம பொரியலாய்ப் பண்ணலாம். இல்லை, மிளகாய்த்தூள் சேர்த்துக் கொஞ்சம் காரமா வேறு ஏதேனும் பொரியல் செய்து கொடுக்கலாம். காய்கறிகள் பிள்ளைகளுக்குப் பிடிக்காதுன்னு பொதுவா ஒதுக்கிடக் கூடாது. பிடிக்கிற விதத்தில் பண்ணினாப் பிரியமா சாப்பிடுவாங்க.

இப்படித்தான் போனவாரம் தெரிஞ்ச ஒரு பொண்ணுகிட்ட என்ன சமையல்னு எதேச்சையாக் கேட்டேன். ரசம் வச்சு, கீரை கடைஞ்சேன் பாட்டின்னு சொன்னா. அவ குடும்பத்து மனுஷங்களை நினைச்சுப் பாவப்படத்தான் தோணிச்சு எனக்கு. கடமைக்கு சாப்பிடுறதில்லை சாப்பாடு. அதைக் கொஞ்சம் கரிசனத்தோடு சமைச்சா குழந்தைகளும் நல்லா சாப்பிடுவாங்க, நாம சமைச்சதும் வீணாகாது என்ற கல்யாணிப் பாட்டியிடம், "போங்க பாட்டி, இப்படித்தான் நேத்திக்கி, பூண்டுக்குழம்பும் புளிபோட்ட வெண்டைக்காயும் பண்ணிவச்சேன். அப்பக்கூட இந்தப் பையன் சாப்பிடவே இல்லை" என்றாள் புவனி. குழம்பும் புளிப்பு, கூட்டிலும் புளிப்பா என்று வியப்புடன் அவளைப் பார்த்த பாட்டி, அப்போ, உன் வீட்டுக்காரர் சாப்பிட்டாரா என்றாள். அவர் வயிறு சரியில்லைன்னு தயிரும் ஊறுகாயுமா சாப்பிட்டு முடிச்சிக்கிட்டார் என்று அப்பாவியாய்ச் சொன்னாள் புவனி.

பிரச்சனை பிள்ளை கிட்டயோ புருஷன் கிட்டயோ இல்லை...இவளின் சுவையுணர்வில் இருக்கிறது என்று புரிந்தது பாட்டிக்கு. சமையல் கற்றுக்கொடுக்கலாம்... ஆனால், ருசி உணர்ச்சியை நம்மால் கற்றுக்கொடுக்க முடியாதுடா சாமி... என்று எழுந்து புறப்பட்டாள் கல்யாணிப் பாட்டி.


6 comments:

  1. Replies
    1. நன்றிகள் தனபாலன் சார்!

      Delete
  2. நிஜம் தான்! கடமைக்கு சமைக்காமல் எதனுடன் எதை சேர்த்தால் ஆகும் என உணர்ந்து ஆர்வமும் அன்பும் கலந்து சமைக்ககணும்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. முத்தமிழ்மன்றத்து நிஷாவா இது?!

      இனிய வரவேற்புகள் ஆல்ப்ஸ் நிஷாவுக்கு :)

      Delete
  3. அதே அதே! அப்படி எனில் எங்க சுந்தராக்கா தானே நீங்களும்? எப்படி இருக்கின்றீர்கள் தூபாயில்தானே இருக்கின்றீர்கள்?

    ReplyDelete
  4. நானே தான் நிஷா :) துபாயில் தான்...நீங்கள் நலம்தானே?

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails